ویرگول
ورودثبت نام
reza nazari
reza nazariPhD student's in laboratory science,teacher ofQuranic sciences
reza nazari
reza nazari
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

حسرتی سنگین ولی شیرین....

اما رضا علیه السلام
اما رضا علیه السلام



به نام خدا ،با عرض سلام خدمت شما میخواهم ازخاطرات دوران کودکی و مشهد رفتنم برای شما بگم


من تازه در ورودی مدرسه راهنمایی تیزهوشان شهرم قبول شده بودم،چون روستایی بودم و پدرم و مادرم اهل کارنبودن از نداری بالباسهای قدیمی راهی شهرشدم، هیچ یک از والدینم بامن همراه نیامدن ومن تنهایی رفتم ،سوار اتوبوس روستا شدم و راهی شهر شدم راننده که ازاقوام بود گفت تنهایی میری گفتم اره ،گفت شهرخطرناکه گفتم هیچ کس بامن نیومد گفتن کرایه اومدن رانداریم، خلاصه منو جلوی مدرسه پیاده کرد،وقتی رفتم داخل مدرسه دیدم همه ی بچه ها با والدین امدن با چه تشکیلاتی اما من با لباس های داغون وکهنه وتنهایی، شاید درکش سخت باشه اون موقع فهمیدم بیچاره تر ازمن درعالم نیست ،خلاصه همان روز اول بدبختی من شروع شد تا رفتم داخل کلاس معلم اومده بود به من گفت ازسر چوپانی میای این لباسهارا از مترسک و برداشتی، آخ همه خندیدن چه حالی داشتم وای وای نامردا تامیتونستن بلند میخندیدن انگار با چاقو قلبم رادارن پاره میکنند انشاالله گرگ بیابون چنین لحظه ای راتجربه نکنه الهی امین...


توی خوابگاه بچه های روستایی زیادی بودن ولی همشون وضع مالی خوب داشتن ،ازشون پرسیدم شما چه جوری پول درمیارین ،یکی گفت میرم مشهد و رستوران کارمیکنم،یکی میگفت جلوی عکاسی جار می زنم زوار گل آقا عکس با حرم یادگار وماندگار، یکی میگفت توی سوپرمارکت کارمیکنم، خلاصه اینطوری پول درمیارن، یکی ازهمه باحال تر میگفت یه عصایی دستم می گیرم میگم معلولم....


گذشت و گذشت تا نزدیک عید شد گفتم منم مثل بقیه میرم مشهد کارمیکنم خلاصه رفتم ترمینال بیرجند بلیط گرفتم ورفتم مشهد ،ماشین ساعت ۵ صبح رسید اومدم داخل سالن هوا سرد بود اصلا گیج گیج بودم نمیدونستم کجا برم، چکار کنم ،خدایی یه لحظه خواستم گریه کنم به حال خودم و سرنوشت ننگینم، تااینکه یه پسری که اونم بدبخت تر ازمن بود اونجا بود خلاصه باهم اشناشدیم گفت منم اومدم برای کار ،گفت بریم صبحانه بخوریم وبعد بگردیم دنبال کار،بعداز خوردن صبحانه از همون ترمینال شروع کردیم به پرسیدن تا بلوار طبرسی یعنی نزدیک به ۲۲ کیلومترهیچ جا پیدانمیشد قیافه نداشتیم قد مون هم کوتاه بود برای کارکردن خوب نبودیم خدایی انگار خدا گل بازی میکرده یا نمونه اولیه بودیم خلاصه تا شب گشتیم و کاری پیدا نشد که نشد اومدیم جلوی پارک حرم نشستیم ناامید تمام،پول هایمان تموم شده بود.غریب و تنها نشسته بودیم گنبد امام رضا دیده میشد گفتم آقا جون توروخدا کمکم کن ،توی این شهر غریب چه کنیم نه جایی داریم نه کسی رامیشناسیم بخدا ازترس حرم نرفتیم گفتیم مارا اونجا هم جا نمیدن میگن قیافه نذارین ،از بلند گوهای حرم یه دعایی پخش میشد که من بلد بودم منم اونو تکرار میکرد یهو دوستم گفت بلند بخون منم ولوم صدام رو بردم بالا گفتم پیدا کردم پیدا کردم...گفتم چی گفت کار


گفتم کارچیه ازصبح پیدانشده گفت بریم تا بگم خلاصه رفتیم ویه دف از پنج راه خریدیم وبعد به من گفت تا باید اهنگ بخونی ومن دف میزنم مردم پول میدن رفتیم باغچه مشهد سواراتوبوس شدیم ولی من نیومدم گفت چرا نمی آیی گفتم من روم نمیشه ،گفت یا بخون یا با ارزو هایت خداحافظی کن ،خدا شاهده تا صبح گریه کردم برای خودم وچون چاره نداشتم شروع کردم به خوندن اولش سخت بود ولی کم کم راه افتادم همه شهرها راسوار شدیم فقط شمالیها وتهرانیها پول خوب میدادن بقیه یا نمی دادن یا کم مثلا شهرهای زاهدان خوزستان جواد یساری هم اجرا میکرد پول نمیدادن ،آهنگی که می خوندم این بود ای سلطان خوبان طبیب و درد مندان حاجتم روا کن دردم دوا کن رضا جان...........راستی من امسال برنامه عصرجدید۳ هستم منتظر دیدنم باشین ممنون....غلامرضانظری

۶
۱
reza nazari
reza nazari
PhD student's in laboratory science,teacher ofQuranic sciences
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید