
با عرض سلام خدمت همه خوانندگان و دوستان گلم که این متن را دارن میخوانند،چون همه ی ما امکان دارد دچار بی اعتمادی نسبت به خودمان زندگیمان،مدرسه،وبه طور کلی زندگی شده باشیم،خواستم داستانی جالب و واقعی راکه پدربزرگم زمانیکه از زمین و زمان ناامید شده بودم برایم تعریف کرد وزندگی ام وافکار را دچار تغییر کرد را برایتان بنویسم امیدوارم سودمند باشد،...
این نیز بگذرد....در زمان قدیم درایران پادشاهی حکومت میکرد،که به شدت انسانی فهمیده بااستدلال بود ودر دربارش از افراد عاقل و صاحب خرد استفاده میکرد.روزی دستور داد تمام وزیران رابزرگان شهر را نزد اوبیاورند مامورین دربار به دستور شاه عمل کرده و تمامی بزرگان شهررا نزد او آوردند.همه باخود فکر میکردند که شاه چه در سر دارد،و چه میخواهد بگوید تااینکه شاه آمد وگفت من مدتی است دو مشکل اساسی دارم نباید انرا شما حل کنید.اول اینکه انگشتری را برایم تهیه کنید که روی آن نشانی باشد که با دیدنش هنگام ناراحتی،حالم خوب شود و هنگام خوشحالی حالم به جایگاه اصلی برگردد، و دوم اینکه بهترین آشپز کشور را پیدا کرده واز او بخواهید بد ترین غذا وبهترین غذا دنیا را طبخ کند نزد من بیاورد،
بزرگان ووزیران هرکدام ابتدا به دنبال بهترین آشپز گشتن وبالاخره یک نفر را که همه به عنوان اشپز خوب کشور قبول داشتن را پیدا کردند وموضوع رابا او درمیان گذاشتن واو نیز قول داد که فرمان اطاعت میشود،بعداز پیدا کردن آشپز به دنبال ساخت انگشتر با چنین ویژگی رفتند،همه جا راگشتن تا بالاخره یک پیرمرد رایافتند که پاسخ این معما رامیدانست،پیرمرد انگشتر دست خودرا درپارچه ای پیچید وبه وزیر داد وگفت به پادشاه بگوئید هروقت ناامید شد به آن نگاه کند درغیر اینصورت این کار را نکند.....روزموعود دوباره پادشاه همه را فراخواند تا ببیند چه کرده اند ابتدا آشپز بهترین غذا را نزد شاه برد پادشاه تا درب ظرف را برداشت دید زبان گوسفند است که سرخ شده،پادشاه گفت اکنون بهترین غذا رابیاور پادشاه باتعجب دید بازم زبان گوسفند است،باتعجب پرسید تعبیر این کار چیست،آشپز گفت انسان با زبان خود میتواند خودرا نزد دیگران عزیز وخوار کند پس هم بهترین است وهم بدترین،پادشاه که سخنان اورا پذیرفت دستور داد که به پاداش بزرگی بدهند،دستورداد تا انگشتر ش رابیاورند یکی وزیران با ترس انگشتر رابه اوداد وگفت که صاحبش گفته هروقت ناامید شدی به آن نگاه کنی پادشاه که به شدت ناامید از زندگی بود به نگین نگاه کرد و دید روی آن نوشته شده( این نیز بگذرد) شاه دستور داد تا صاحبش را نزد او بیاورند تا به او پاداشی بدهد،وقتی پیرمرد آمد پرسید قضیه ی جمله چیست گفت روزی( پیرمرد) من مثل تو پادشاه بود و اینک به نان شبم محتاجم چون فکر میکردم همیشگی است تو نیز بدان هیچ چیز همیشگی نیست و این نیز بگذرد......
نتیجه گیری: همان طور که همه ی ما می دانیم زندگی گذر است و هیچ چیزش ثابت نیست،اگر شب است همیشه شب باقی نمی ماندوروز خواهد شدمرگ پایان زندگی نیست و با مردن زندگی تمام نمی شود بلکه مرگ واقعی انست که درحال زنده بدون ذره ذره نابود بشویم امیدوارم برایتان مفید باشد وبه داشته هایمان افتخارکنیم نه به نداشته هایمان.......