ارزوی بزرگ

سلام همه ی ما توی زندگی ارزوهایی داریم که معلوم نیست بهش برسیم یانه.یکم از خودم بگم من توی یک خانواده پرجمعیت بزرگ شدم وفرزنداخرم همه به من زور گفتن و میگن دهن همه شون سرویس ....خانواده ی بامحبت نبودن مثلا می گفتی غذا نمی خورم همشون می گفتن زهر مار رابخور یاکوفت بخور

قانون خونه ما قانون جنگل بود هرکی به ضعیف ترازخودش زور میگفت وفقط من به کسی نمی تونستم زور بگم چون خودم ازهمه کوچک تر بودم.بزرگترین ارزوم این بود پدرومادرم میگذاشت جلوی مسجد یه آدم پولدار من بزرگ میکرد،یا حداقل وضع ماازاینه که هست بهتر می بود............حیف که هیچ وقت نشد اون که بشه،

یا مثلا آرزو داشتم یه دوست برداشته باشم با تولدم حرم امام رضا آخه من مشهدیم بریم پارک ملت حیف که نه قیافه دارم نه عرزه این کار خدایا ..............‌‌چه کنم

من بنالم از غم دل من بنالم از نامردی، روزگاران رنج درده من کجا دانم کجا