فقط میدانم که خیلی به نوشتن علاقه دارم ، نوشتن آرامم میکند ، گاهی بهترین دوست من فقط یک قلم و کاغذ است و بسته بر حال آن لحضه یا درمورد نوشتن خواسته هام، یا شکرگذاری یا تخلیه کردن افکار ذهن و... مینویسم در آن لحظه ها تنها این کار مرا هجوم افکار ذهن طوفان زده نجات میدهد آرام آرام مرا به ساحل آرامش میرساند بدون اینکه چیزی بگوید ، فقط من میگویم او فقط ناظر مطیع و با مهری بر لب زده ایستاده ولی قدرتی بسیار دارد که می تواند بدون هیچ کاری آنقدر مرا به لذت ، خیالی راحت دعوت کند...