
سوک برای جمع کردن وسایل به سمت اتاقش رفت و روی پله ها به کفش پاشنه بلندش که تعمیر شده بود لبخند زد. در برگشت دید که اعضای بی تی اس تلفن به دست و پریشان دور ماشین می چرخند.
نامجون گفت: هیچ کدوم انتن ندارید؟
سوک از راه رسید و پرسید: چرا هنوز نرفتید؟
شوگا که کنار جدول نشسته بود گفت: تهیونگ گم شده.
سوک پرسید: هوسوک و کوک کجان؟
جین در حالی که سعی می کرد بین خنده هایش چند کلمه حرف بزند گفت: رفتن ... رفتن .. دنبال ....خخخخخ تهیونگ.
سوک گفت: خب؟! چرا میخندی؟
شوگا جواب داد: چون اونا هم گم شدن
سوک جواب داد: من می دونم تهیونگ کجاست
راه درازی تا مزرعه ی گل در پیش بود و قوزک پای سوک مدام اذیت می کرد . به مزرعه ی گل که رسیدند تهیونگ و کوک و هوپی در حال سلفی گرفتن بودند.
جین گفت: با این پا تا اینجا اومدی؟ ما با پای سالم دیگه نمی تونیم راه بریم
تهیونگ جواب داد : نه وسط راه از خستگی نشستم ، کوک تا اینجا کولم کرد .
نامجون گفت: دیر شد به عکاسی نمی رسیم ، بریم دیگه
کوک دوباره تهیونگ را کول کرد. با این حال هراز گاهی برمی گشت و پشت سرش را نگاه می کرد؛ ولی وقتی دید سوک وقتی او نگاهش می کند خجالت می کشد و درد زیادی تحمل می کند تا کسی متوجه لنگ زدنش نشود بی خیال شد و تا اخر مسیر دیگر پشت سرش را نگاه نکرد. تهیونگ همان طور که روی شانه های کوک بود برای سئون هی که داشت وسایلش را پشت ماشین می گذاشت دست تکان داد و داد زد : نوناااااا
سئون هی خنده اش گرفت و زیر لب گفت: چه خبره؟!
تهیونگ از پشت کوک پایین پرید و به سمت سئون هی دوید و گفت: ببخشید که زودتر خداحافظی و تشکر نکردم
سئون هی گفت: طوری نیست که ، اخه طراحای صحنه خیلی بیشتر برات زحمت کشیده بودن
تهیونگ سئون هی را بغل کرد و گفت: آآآآآه ... ببخشید ببخشید ببخشید
نامجون رو به کوک کرد و گفت : چخبره؟ مگه پاش بخیه نداشت؟
کوک خندید و گفت: چمیدونم
و از اینکه سوک دست تنها و با وجود درد پایش چمدانش را پشت ماشین می گذارد احساس بدی پیدا کرد ولی خجالت کشید جلو برود و کمک کند و فقط تماشا کرد. جیمین پیش سوک رفت و گفت: باید یه چیزی بهت بگم
سوک در صندوق عقب ماشین را بست و به جیمین گوش داد.
- وقتی رژیم داشتم تو خیلی برام زحمت کشیدی و در واقع جونم رو نجات دادی ولی اون دفعه موقع رفتن زیاد حالم خوب نبود که بتونم تشکر کنم. واقعا ممنونم
تهیونگ جلو امد و گفت: چرا یه جوری رفتار می کنی که انگار اخرین باره یئون سوک رو میبینیم
یئون سوک با تعجب به تهیونگ نگاه کرد. تهیونگ گفت: بازم میای به ما سر بزنی دیگه؟! مگه نه؟ تو این مدت با تو خیلی به همه مون خوش گذشت
نامجون که مشغول بار زدن وسایل خودش بود دست هایش را به هم زد و گفت: حق با تهیونگه، ما باید کمک هایی که بهمون کردی رو حسابی جبران کنیم ؛ مخصوصا برگزاری اختتامیه!
نامجون درواقع در ان لحظه زیاد به جبران کمک های سوک فکر نمی کرد ، هر چند برایش خیلی مهم و ارزشمند بودند اما چیزی که ان لحظه باعث شد چنین حرفی بزند علم به این موضوع بود که اگر چنین کاری نکند امکان ندارد کوک خودش انقدر شجاعت به خرج بدهد و با سوک درباره ی دیدار مجدد حرف بزند. پس باید کاری می کرد تا کوک دوباره بتواند دختر مورد علاقه اش را ملاقات کند.
تهیونگ گفت: آه راستی ... داشت یادم می رفت
و امضای پارک سئوجون را از جیب عقبش درآورد و در کسری از ثانیه ادرس خوابگاه ، کمپانی و شماره تلفن خودش را به همراه امضا به سوک داد و از او قول گرفت که حتما سری بهشان بزند. هرچند یک ماه طول کشید که چنین چیزی تحقق پیدا کند.
قسمت بعدی:
قسمت قبلی: