ویرگول
ورودثبت نام
elmariachiii_bts
elmariachiii_btsما توی اینستاگرام هم صفحه داریم: @elmariachiii_bts
elmariachiii_bts
elmariachiii_bts
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

بولگاری و خون (قسمت بیست و یکم)

کوک در حالی که چشمش روی گل سر پروانه ای یئون سوک بود بطری آب معدنی را سر کشید و بدنه اش را بویید . بطری عطر ملایم وانیل و یاس میداد.

سوک دست تنها آب معدنی را تا اشپزخانه برد ، به یکی از کارگرها سپرد که بقیه ی آب معدنی ها را برگردانند و توی یخچال بگذارند تا دوباره سرد شوند و حمام را تا ده دقیقه ی دیگر برای کوک خالی نگه دارند ، وضعیت صدف ها را از نزدیک بررسی کرد ، در عرض دو دقیقه لباس هایش را عوض کرد و توی ماشین نشست

- حالا باید چیکار کنیم؟

- بذار ببینم کاری میشه کرد یا نه

سوک شماره ی چند رستوران را گرفت تا ببیند می توانند از انبارشان مقداری صدف تازه قرض بگیرند یا نه؟ حتی پیشنهاد دوبرابر قیمت را هم داد ، اگر کسی از او چک قبول می کرد می توانست بعد از اجرای بی نقص برنامه وقتی پول اسپانسر ها را گرفت بدهی اش را تصفیه کند. یک برگ چک که با التماس از مادربزرگش گرفته بود و قول واهی داده بود که مبلغ زیادی تویش ننویسد. همه ی رستوران داران گفتند که تا شب غذا هایشان رزرو شده و نمی توانند مواد غذایی شان را بفروشند. سوک زیر لب گفت: باید حضوری برم

تا شهر نیم ساعتی راه بود و هوا گرم

- میگم تو ماشینتون آب ندارید؟

- نه ، عجله داشتم برای همین چیزی بر نداشتم

- من از صبح حتی یه قطره آب هم نخوردم ، دیگه دارم تلف میشم

- پس چرا اب خودتونو دادین به اون پسر؟

- خیلی عرق کرده بود و اب های روی سن گرم شده بود ، ترسیدم گرما زده بشه

سوک کولر را زیاد کرد و گونه های گل انداخته اش را جلوی کولر گرفت تا کمی خنک شوند. روکرد به اقای گو و پرسید: شما دوش گرفتید؟

- من؟! بله یکم سرم رو زیر آب گرفتم و خیلی حالم بهتر شد ، شما هم باید همین کارو می کردین

- فرصت نکردم ، حتی هنوز متن سخنرانی م رو هم ننوشتم ، برو سمت چپ ، رستوران ایتالیایی پیزارو رو بلدی؟

- بله

- همونجا می خوایم بریم

سوک که از ماشین پیاده شد ، آقای گو هم رفت تا آب معدنی بخرد ، در طی مذاکره ی نه چندان کوتاهش با رییس رستوران فهمید از هیچ رستورانی نمی تواند مواد غذایی بگیرد چون آنها با شرکت های پخش مواد غذایی قرارداد دارند و همیشه مواد غذایی با کیفیت یکسانی را تحویل می گیرند و این تحویل در زمان های به خصوصی انجام می شود ، بنابراین هیچ چیزی نخواهد توانست روند منظم بارگیری و مصرف کالا را با اختلال مواجه کند. هیچ کس حاضر نمی شد به سوک مواد غذایی بفروشد. او با لب و لوچه ی آویزان از پله های رستوران پایین آمد . آقای گو جلو دوید و گفت: بفرمایید آب

سوک بی توجه بطری آب را گرفت و روی صندلی ولو شد.

- بریم فروشگاه

- چی؟

- بریم فروشگاه

- یعنی درست نشد؟

- نه

تا فروشگاه سوک همه ی مواد غذایی مورد نیاز برای غذای جایگزین را روی کاغذی که به همراه داشت نوشت ولی وقتی با قیمت ها مواجه شد فهمید نمی تواند همه ی مواد غذایی را یک جا تهیه کند و خرید نصفشان هم فایده ای نداشت . پس بدون اینکه چیزی بردارد از فروشگاه بیرون آمد.

آقای گو پرسید: کجا باید برم؟

سوک گفت: فقط یکم دور بزنیم ،

- نمی تونستیم از فروشگاه صدف بخریم؟

- نه برای خرید صدف نه برای خرید مواد جایگزین پول کافی ندارم ، از رستوران ها هم میخواستم با چک خرید کنم

آقای گو سری به تایید تکان داد و توی شهر شروع به دور زدن کرد ، سوک دلش می خواست هیچ وقت به اختتامیه برنگردد ، دلش می خواست تا آخر دنیا برود و هرگز حرف های سرزنش کننده ی کارگردان و خزعبلات روزنامه ها و مطبوعات را نشنود. در همین افکار بود که گوشه ی خیابان پیرزنی را دید که داشت بساط پخت و پز کیک ماهی اش را پهن می کرد. ناگهان رو کرد به آقای گو و گفت: بریم اونجایی که غذای خیابونی دارن



قسمت بعدی:

https://vrgl.ir/gsvSP

قسمت قبلی:

https://vrgl.ir/ZYOde
بی تی اسکیم تهیونگفن فیکشنفن فیک
۳
۰
elmariachiii_bts
elmariachiii_bts
ما توی اینستاگرام هم صفحه داریم: @elmariachiii_bts
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید