سلام 👽🖖🏼
چند وقته این موضوع فکرمو درگیر کرده که باید راجبش صبحت کنم .
من امروز قراره از این حرف بزنم که نوعی از تولید محتوا پیدا شده اونم نوع نصیحت گونه با جمله های کلیشه ای که هممون شنیدیم:
♦️«اهای ترم یکی ها !ترمک ها ! ترم یک اینکارو نکنید اون کارو نکنید !!!»
♦️«اکیپتون قراره از هم بپاشه قراره سایه همو با تیر بزنید»
♦️«ترم یک رل نزنید»
♦️«ترم یکی ها فقط هر جلسه میرن سر کلاس جزوه مینویسن »
♦️«اینا که به درد نمیخوره باید کار یاد بگیریم »
♦️«دانشگاه که کسی درس نمیخونه»
♦️«دانشگاه کوله نندازید !! »
♦️«اومدم دانشگاه که درس نخونم مگه دبیرستانه!؟»
و از این حرفا ...
و این باعث میشه ادم فکر کنه که آیا ما واقعا داریم درمورد یک محیط اکادمیک حرف میزنیم!
و ایا این ادما که این نصیحت هارو میکنن واقعا هدفشون نصیحته ؟
جوابشم نه هست .
چون تو اگه خودت یه ادم هدفدار باشی اولا متوجهی که دانشگاه یه جامعه کوچیکه که شاید با خیلی ها دوست بشی یا اصلا از یکی هیچ جوره خوشت نیاد ولی دلیل نمیشه که بخوای سایه طرفو با تیر بزنی!
فقط کافیه از کنار خیلی ها رد شد و اره بعضی وقتا ممکنه با یه همکلاسی یا حتی استاد بحثی هم بکنی ولی مگه حریم سلطانه که علیه هم توطئه کنید و نقشه بکشید🥸
اصلا فکر کنید همه فکر و ذکر دانشجو این باشه که «اگر فلانی که من ازش خوشم نمیاد توی کلاس چیزی گفت پس من باهاش مخالفت کنم .» بدون در نظر گرفتن اینکه بابا طرف داره چی میگه!
درست میگه ؟ غلط میگه ؟
و خیلی بد و عجیبه اصلا همین چیزا بعدا از ما ادمای صفر و یک و تک بعدی میسازه و در نهایت جامعه که پر این ادما باشه میشه جامعه دوقطبی !
و البته اکثر همین ادما که هیچ علاقه ای نه به رشتشون دارن نه دانشگاه و به هر دلیلی دانشگاهن که خب اوکی من قضاوت نمیکنم که چرا اونجا و اون رشته اید ولی چرا اصرار دارین اونی رو هم که با امید اومده نا امید کنید؟!؟!
من این حرفارو زدم نه چون با من اینطور رفتار شد
من سال اولم مجازی بودم
ولی چون حتی وقتی رفیقای خودم با ترم پایینی ها اینکارو میکردن برام جای تعجب بود باید میگفتم .
فعلا....