تا حالا شده از باهم بودنتان عكس بندازيد براي روزهايي كه قراره عزيزاتون كنارتون نباشن؟ تا اون موقع به عكس ها نگاه كنيد و كمي از دلتنگيتون كم بشه. شده هر عكسي كه ميگيريد اين جمله تو ذهنتون پلي بشه" بماند براي روزهاي دلتنگي"؟ و خاطره اون لحظه رو تو ذهنتون نگه داريد تا روزهايي كه حالتون خوب نيست بهش فكر كنيد و لبخند بزنيد. من هميشه سعي ميكردم كمتر از باهم بودنا عكس بگيرم و سعي كنم بيشتر اون لحظه زندگي كنم تا بهم بچسبه چون از نگاه كردن به عكس هاي قديمي دلم ميگرفت.اما الان مدتيه كه إحساس ميكنم ياداوري خاطرات برام كافي نيست و دوست دارم ازش يه يادگاري داشته باشم،يه تيكه فيلم ، چندتا عكس تا اون لحظه رو با جزئيات برام ثبت كنه كه هر وقت دلم خيلي تنگ شد با ديدنشون يادم بره كه عزيزام يه جاي ديگه از اين دنيان و خيلي بينمون فاصله است. دلتنگي حسه عجيبيه نميدوني براي نبودنشون كنارت بايد ناراحت باشي و ارزو كني كه بيان پيشت يا به موفقيت هاشون فكر كني و بگي اشكال نداره همين چندتا عكس و فيلم و تماس تصويري كافيه! يادمه يه خانم آشپزي كه تو اينستاگرام از غذاهاش عكس ميذاشت ميگفت كاش اينستاگرام اين قابليت رو داشت كه وقتي ميگم خيلي خوشمزه شده شما بتونيد دستتون رو از گوشي بياريد داخل و يه تيكه ازش برداريد تا باهم از مزه اش لذت ببريم! چقدر جالب ميشد اگه اين قابليت وجود داشت اينجوري وقتي دلمون تنگ ميشد ميتونستيم دستمون رو از گوشي ببريم داخل و همديگه رو بغل كنيم و يه كمي از دلتنگيمون كم بشه!
