اثبات

يه داستاني بود كه يه روز دوتا گاو كنار يه رودخانه وايستاده بودن گاو اولي به دومي گفت:اينكه تو ابه تمساحه. گاو دوم گفت:نه تنه درخته. اولي گفت:ببين بهش اب ميپاشم تكون ميخوره اين تمساحه. دومي گفت:نه تنه درخته. اولي گفت:بابا جان نگاه كن،رفت روي تمساح ايستاد كه نشون بده تسماحه كه ناگهان تمساحه بلند شد و خوردش!!اين قصه خيليامون شده انگار ميخوايم به زور به بقيه نشون بديم كه اين چيزي كه جلوشونه تمساحه غافل از اينكه ممكنه خودمون بيوفتيم تو دهن تمساح و از بين بريم تازه اگه قبل از اينكه تمساح بخورتمون بلاي ديگه اي سرمون نياد. شايد تو مواجهه با اين شرايط اگه فقط نظرمون رو بگيم و ديگه پافشاري نكنيم خيلي بهتر باشه. شايد اگه بزاريم كه تجربه كنن خيلي بهتر باشه شايد قراره ازش درس مهمي بگيرن كه كل زندگيشون رو تغيير ميده.يادمه با يه مادري در ارتباط بودم كه هنر آشپزيش فوق العاده بود با اينكه دخترش بيماريcf داشت كارهاي مربوط به اشپزي رو عالي انجام ميداد.بخاطر بيماري دخترش مشكل مالي داشتن و يه دوره خيلي طولاني با چندتا از بچه ها كلي باهاش صحبت كرديم كه بيا از اين هنر اشپزيت استفاده كن تا درامد داشته باشي اما هميشه يه بهونه اي مياورد و قبول نميكرد تا اينكه يبار براي يه مراسمي دسر درست كرد و ديد كه همش فروش رفت و سفارش گرفت انگار اونجا براش يه جرقه اي بود تا شروع كنه و رفت جلو. شايد كلي ادم باهاش صحبت كرده بودن و راضي نشده بود ولي وقتي تجربه كرد انجامش داد و كلي توش موفق شد با اينكه قبلش ميتونست انجامش بده و بيشتر موفق بشه!