ویرگول
ورودثبت نام
mahla
mahla
mahla
mahla
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

آرزوهايي كه شنيده ميشوند.

مثل هر پنجشنبه توي واحد كارآفريني درحال صحبت كردن درمورد سوزن دوزي هايي كه مادرامون توليد كردن بوديم، اينكه قراره به هركدومشون مجدد چندتا كار بديم كه برامون انجام بدن.همينطوري كه صحبت ادامه داشت يه خانم و اقا كه نميشناختيشمون براي جلسه معارفه وارد واحد كارافريني شدن و اون سمت ميز نشستن تا يكي از اعضا، از جمعيت براشون بگه و با جمعيت اشنا بشن و اگه مايل بودن باهامون همكاري كنن. همينطوري كه يكي از اعضا داشت از جمعيت ميگفت يهو مكث كرد و روبه اون خانم و آقا پرسيد:راستي من يادم رفت ازتون بپرسم شما چجوري با جمعيت اشنا شديد؟خانم كه انگاراستارت اين كار رو زده بود گفت: من بعد ازفوت رضا صفحه جمعيت رو فالو كردم و بعدش تو ليست مراكزتون ديدم كه تو احمداباد هم خونه علم داريد و ماهم چون اين سمت كارگاه داريم گفتيم بيايم اينجا شايد بتونيم كاري انجام بديم ديگه ادامه حرفاشون رو نشنيدم و فقط به اون جمله فكر ميكردم كه وقتي رضا فوت شد اومدم و صفحه جمعيت رو فالو كردم تا ببينم كاري ازم برمياد يا نه!به رضا فكر ميكردم كه چقدريه بچه ميتونه مثل فرشته ها باشه كه حتي وقتي فوت ميكنه هم باعث ميشه يسري ادم بيان كه كنار بچه هايي مثل خودش باشن.به حرف هايي كه زده بود فكر ميكردم به اينكه ميگفت آرزو ندارم چون وقت نكردم بهش فكر كنم.به بچه هاي خودمون فكر ميكردم كه چندنفرشون مثل رضا آرزويي ندارن!به نوجونامون كه الان ١٦-١٧سالشونه وخيلي بيشتر از هميشه نياز به حمايت دارن ،نياز به كار دارن اما نه كارهاي سنگيني كه باعث ميشه از درس خوندن جا بمونن و مجبور بشن ساعت هاي طولاني كار كنن. به كلي از بچه هاي با استعدادمون فكر ميكردم كه اگه حمايت بشن به كجا ها ميتونن برسن و اگه حمايت نشن...

تو همين فكرا بودم كه با صداي خانمه كه ميگفت ما براي پيجمون نياز به ادمين داريم و خوشحال ميشيم كه نيرو بگيريم به خودم اومدم.ياد پسرنوجون خونه علممون افتادم كه چقدر به اين كار نياز داره و چقدر نگرانش بوديم كه يه وقت راه اشتباهي نره و حالا ميتونيم معرفيش كنيم تا هم بتونه درس بخونه و هم كار كنه وبه آرزوهايي كه داره برسه و شايد لبخند رضايتش بشه بدرقه راه رضا.


۲
۰
mahla
mahla
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید