امروز همهچیز بوی تو را میداد
امروز ماث از " گلیم خیس خون داغ سهراب و سیاوشها و روکش تابوت تختیها" گفت
و استاد معنای "تلخ و دردناک بودن سرگذشت قهرمانان واقعی" را برایش گفت
من آن لحظه قطعا داشتم به تو فکر میکردم به تمام لحظه های شجاعانه و بیباکانهات که فرار نکردی ایستادی تا آنها عقبتر نیایند تا مبادا خواهر عزیزت آزاری ببیند
بله من به تو فکر میکردم و به تمام تراژدیهای دنیا که مرگ قهرمانان واقعی را توصیف میکنند نه قدیسههای دروغین را
امروز همهچیز بوی تو را میداد
هنگامی که استاد از غمهایی گفت که بدون ظرفیت به انسانها داده نمیشود من به تو فکر میکردم
آب سرد را محکم به صورتم زدم اما اشکهایم گرم بودند
به آن فکر میکردم که اکنون ظرفیت این غم را دارم؟
واقعا همه ادمها ظرفیت غمهایشان را دارند؟
امروز همهچیز بوی تو را میداد
خندههایم گلویم را میسوزاندند و بوی تو را میدادند
وقتی از خواندههایم درباره قتل های زنجیرهای میگفتم بغضم را همراه برنجی که میخوردم قورت میدادم و به تو فکر میکردم و به اینکه کاش اکنون درحال تعریف کردن فیلمی بودم که بر اساس واقعیت نبود
امروز باران میبارید
باران هم بوی تو را میداد
بوی خون میداد
نمیدانم شاید باران بارید تا دردهایم را بشورد
شاید هم بارید تا من راحتتر بتوانم در زیر آسمان اشک بریزم