این روزه ها باعث شده که مااز دوستان وفامیل هایمان دور شدیم. استدر دوره بیماری دچار یک سری سرفهها شدم که برایم خیلی عجیب بود وقتی به سمت چپ می خوابیدم سرفه بیشتر میشدم. تب هم داشتم، اما بدتر از آن بدن درد بسیار شدید داشتم، انگار کل استخوان هایم درد میگرفت به طوری که مجبور شدم در کل تخت خواب بالشت بگذارم، با این حال تقریبا سه شبانه روز نخوابیدم.
تاکنون چند هزار مریض کرونایی دیدم، ولی تفاوت من با اکثر آنها این بود که به اولین علامت حساس شدم. اما مریضهای من معمولا با اولین علامت حساس نشدند و انکار کردند، راستش در شرایط موجود الان هر کسی هر علائمی دارد که با دارو رفع نمیشوند احتمال زیاد به کرونا مبتلاست.
یک تفاوت اصلی این بیماری برای من این بود که آن را نمیشناختم، نمیدانستم چه اتفاقی میافتد و واقعا سوال داشتم که جزو ۵ درصد قربانیان این بیماری هستم، یا جزو ۹۵درصدی که درمان میشوند، واقعا استرس زیادی داشتم.
خوشبختانه بعد از یک هفته از تب و بدن درد رها شدم، اما همچنان عوارض این بیماری در من وجود دارد، به طوری هفته دوم دچار تنگی نفس در فعالیت معمول شدم و هنگامی که از پلهها به پارکینگ میرفتم نفسم میگرفت و این کار ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول میکشید، انگار که ظرفیت ریهام کم شده است.»