ویرگول
ورودثبت نام
هانیه براتی
هانیه براتیسلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
هانیه براتی
هانیه براتی
خواندن ۲ دقیقه·۱۷ روز پیش

گنجی به بهای آزادی

قفس از جنس طلا بود و پرنده در بند بلا؛ خانه‌ای پر از آسایش و دلی سرشار از خواهش. صاحبش به زیبایی می‌بالید و پرنده به آزادی می‌اندیشید. یکی در پی نگهداری بود و دیگری در آرزوی رهایی.

قفسش زرین بود و دلش غمگین، بالش رنگین بود و بختش سنگین. دانه فراوان بود، اما شوق پرواز پنهان؛ آب گوارا بود، اما روزگارش ناگوار. برای صاحبش گنج بود و برای پرنده رنج.

هر صبح صدای رود را می‌شنید و از دور، پرواز پرندگان را می‌دید. با خود می‌گفت: «چه دور است آن رود از این قفس و چه نزدیک است این قفس به قلب محزونم! من در بندم و آن‌ها در پرواز؛ من در سکوت و آن‌ها در آواز.»

صاحب قفس می‌گفت: «تو را از گزند باد و باران در امان داشته‌ام؛ برایت گنجی ساخته‌ام که دیگران در آرزوی داشتنش هستند.»

پرنده پاسخ داد: «تو گنج را به من نشان دادی، اما جنگ را از دلم بیرون نبردی؛ از تنم مراقبت کردی، اما از جانم غافل ماندی. تو به ظاهر من دل بسته‌ای و من به باطن خویش.»

روزی در قفس باز ماند. نه صاحبش آن را بست و نه پرنده راهی برای رفتن جست. در قفس باز بود، اما دلش بسته؛ راه رهایی نزدیک بود، اما پایش در بند.

لحظه‌ای به خود آمد و گفت: «آیا من از آزادی می‌ترسم یا از تنهایی؟ آیا این قفس پناه من است یا زندان من؟»

نگاهی به آسمان انداخت؛ آسمانی بی‌حصار و قفسی بی‌بهار. یک سو گنجی آشنا و یک سو جنگی ناآشنا. یک سو ماندن در امان و یک سو رفتن به جهان.

سرانجام بال گشود؛ از قفس گذشت و به آسمان پیوست. نه گنجی با خود برد و نه از جنگ گریخت؛ تنها خودش را انتخاب کرد.

آن روز فهمید که طلا همیشه گنج نیست و آزادی همیشه بی‌رنج نیست. گاهی آنچه چشم را می‌نوازد، دل را می‌آزارد و آنچه دل را می‌ترساند، جان را می‌سازد.

آزادیقفسانتخابرهایی
۰
۰
هانیه براتی
هانیه براتی
سلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید