ویرگول
ورودثبت نام
هانیه براتی
هانیه براتیسلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
هانیه براتی
هانیه براتی
خواندن ۳ دقیقه·۳ ماه پیش

چون دلم میخواد

ـ هانیه، اگر هیچ‌کس قرار نبود قضاوتت کنه، چه کار می‌کردی؟

ـ نمی‌دونم.

ـ واقعاً نمی‌دونی؟

ـ شاید... نمی‌دونم. خیلی وقته بهش فکر نکردم.

ـ پس بذار یه جور دیگه بپرسم. اگه فردا صبح از خواب بیدار بشی و بتونی هر جایی که می‌خوای زندگی کنی، کجا می‌ری؟

ـ انگلیس.

ـ چرا انگلیس؟

ـ نمی‌دونم... فقط دلم می‌خواد اونجا زندگی کنم.

ـ تنها؟

ـ نه.

ـ پس با کی؟

ـ با دوستم.

ـ کدوم دوستت؟

ـ نمی‌دونم... دوست صمیمیم. همون آدمی که بتونم هر وقت دلم خواست بهش زنگ بزنم و بگم: «بیا بریم بیرون.»

ـ و اگه ازدواج کرده باشی؟

ـ خب... شاید با همسرم.

ـ پس صبح‌هاتون چه شکلیه؟

ـ زود بیدار می‌شیم. می‌ریم پیاده‌روی.

ـ فقط خودتون دوتا؟

ـ آره. یا شاید بعضی روزها با دوستم.

ـ بعدش؟

ـ برمی‌گردیم خونه، صبحونه می‌خوریم. بعد هرکدوم می‌ریم دنبال کار خودمون.

ـ تو چی کار می‌کنی؟

ـ معلمم.

ـ معلم؟

ـ آره. فکر کنم دوست داشته باشم معلم باشم.

ـ بعدازظهر که برمی‌گردی چی؟

ـ نمی‌دونم... شاید دوستم بیاد پیشم.

ـ بعد چی کار می‌کنید؟

ـ یه چیزی درست می‌کنیم بخوریم.

ـ چی؟

ـ هرچی توی خونه پیدا بشه.

ـ بعد؟

ـ فیلم می‌بینیم.

ـ و وسط فیلم؟

ـ احتمالاً سر شخصیت‌ها حرص می‌خوریم.

ـ مثلاً؟

ـ مثلاً یه اتفاق هیجانی می‌افته و من با صدای بلند می‌گم: «هیییی!»

ـ و دوستت؟

ـ برمی‌گرده می‌گه: «چی شد؟!»

ـ بعد؟

ـ می‌گم: «این آدمه واقعاً مشنگه!»

ـ خیلی خوب. بعد از فیلم؟

ـ اگه شب شده باشه، شاید بمونه.

ـ و اگر خوابتون نبره؟

هانیه لبخند زد.

ـ می‌شینیم چرت‌وپرت می‌گیم.

ـ چه جور چرت‌وپرتی؟

ـ از اون حرف‌هایی که فرداش خودمون هم نمی‌فهمیم چرا این‌قدر خندیدیم.

ـ دیگه چی؟

ـ «اعتراف می‌کنم» بازی می‌کنیم.

ـ اولین اعترافت چیه؟

ـ نه، تو اول بگو.

ـ اعتراف می‌کنم از بعضی تصمیم‌هایی که گرفتم مطمئن نیستم.

ـ این که اعتراف جالبی نیست.

ـ خب، تو بگو.

ـ اعتراف می‌کنم دلم می‌خواد یه شب با دوستم بشینم و تا صبح حرف بزنم.

ـ درباره‌ی چی؟

ـ هرچی.

ـ حتی چیزهای خیلی شخصی؟

ـ آره.

ـ حتی رازها؟

ـ مخصوصاً رازها.

ـ دیگه چی دلت می‌خواد؟

ـ سفر.

ـ کجا؟

ـ هرجا.

ـ هرجا؟

ـ آره. دلم می‌خواد یه روز چند نفر جمع بشیم و یکی بگه: «بریم؟» و واقعاً بریم.

ـ بدون برنامه؟

ـ شاید.

ـ نمی‌ترسی؟

ـ چرا.

ـ پس چرا بری؟

ـ چون دلم می‌خواد تجربه‌ش کنم.

ـ هانیه، به نظرت چرا این‌قدر دلت می‌خواد چیزهای مختلف رو تجربه کنی؟

هانیه کمی فکر کرد.

ـ چون حس می‌کنم خیلی چیزها رو فقط از دور دیدم.

ـ مثلاً؟

ـ مثلاً همین دوستی. سفر. بیرون رفتن. اینکه یه شب یکی پیشت بمونه و تا صبح با هم حرف بزنید. اینکه صبح با یکی بری پیاده‌روی. اینکه یه روز تصمیم بگیری یه کاری رو امتحان کنی و واقعاً انجامش بدی.

ـ پس چی جلوت رو گرفته؟

ـ نمی‌دونم.

ـ خانواده؟

هانیه چند لحظه ساکت ماند.

ـ شاید.

ـ ترس؟

ـ اونم هست.

ـ قضاوت بقیه؟

ـ خیلی وقت‌ها.

ـ پس اگر هیچ‌کدوم از این‌ها نبود چی؟

هانیه به فکر فرو رفت.

ـ اون‌وقت هر کاری که دلم می‌خواست می‌کردم.

ـ مثلاً؟

ـ زندگی‌ای که خودم انتخابش کردم.

ـ یعنی آزادی؟

ـ آره.

ـ آزادی برای تو یعنی چی؟

هانیه کمی فکر کرد.

ـ یعنی اگر دلم خواست یه کاری رو انجام بدم، قبلش مجبور نباشم از خودم بپرسم: «اجازه دارم؟»

ـ پس چی از خودت می‌پرسی؟

لبخند زد.

ـ «دلم می‌خواد؟»

ـ و اگر جوابش آره بود؟

ـ انجامش می‌دم.

ـ حتی اگر اشتباه باشه؟

ـ شاید اشتباه کنم.

ـ حتی اگر بقیه قبولش نداشته باشن؟

ـ آره.

ـ حتی اگر بگن این راه درست نیست؟

هانیه شانه بالا انداخت.

ـ شاید راه من باشه.

ـ هانیه؟

ـ هوم؟

ـ چرا این‌قدر دلت می‌خواد خودت انتخاب کنی؟

هانیه چند ثانیه ساکت ماند.

بعد لبخند زد.

ـ چون دلم می‌خواد.

خودشناسیآزادیزندگیدوستیرشد فردی
۰
۰
هانیه براتی
هانیه براتی
سلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید