ویرگول
ورودثبت نام
هانیه براتی
هانیه براتیسلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
هانیه براتی
هانیه براتی
خواندن ۲ دقیقه·۱۶ روز پیش

چمدان شکست

می‌دونی، من فکر می‌کنم زندگی اکثر مردم با «اگه»ها سپری می‌شه.

اگه اون کار رو می‌کردم، اگه اون حرف رو می‌زدم، اگه ادامه می‌دادم، چی می‌شد؟

و بعد، سال‌های سال با رؤیاهای ازدست‌رفته زندگی می‌کنیم. ما اونا رو با خودمون همه‌جا می‌بریم. همه‌جا هستن و گاهی به جای ما حرف می‌زنن.

می‌دونی، ما غرق شدیم توی رؤیاهای مرده‌مون. شاید همه ما نیاز داریم از یه جایی به بعد، این چرخه معیوب زندگی کردن با چیزهای ازدست‌رفته رو متوقف کنیم.

می‌دونی، ما یه چیز مهم رو فراموش کردیم. ما نمی‌خوایم به یاد بیاریم که چه بلایی سر اون کودکی اومد که توی جهان خاکستری ما زندگی می‌کرد؛ جهانی که از خاکستر رؤیاهای مرده‌مون پر شده.

گاهی لازمه همراه اون کودک اشک بریزیم. باید برای تمام چیزهایی که از دست دادیم سوگواری کنیم. لازمه خاکستر رؤیاهای مرده رو از تنمون بتکونیم و همه‌ش رو به دریا بسپاریم.

حالا می‌تونی صداش رو بشنوی. کنارش بشینی و بهش بگی:

ببخش اگه تمام این سال‌ها تنهات گذاشتم و ندیدمت. ببخش اگه به جای توجه کردن به تو، از دیگران توجه خواستم.

می‌دونی، شاید تمام این سال‌ها چیز مهمی رو فراموش کرده بودیم.

ما می‌دونستیم قراره شکست بخوریم، شکست بخوریم و دوباره شکست بخوریم؛ اما قرار نبود این شکست‌ها رو با خودمون حمل کنیم.

آدما اشتباه می‌کنن، خانواده‌ها هم اشتباه می‌کنن. یکی از اشتباه‌های خیلی بزرگ اینه که شکست‌های همدیگه رو مدام به هم یادآوری می‌کنیم.

گاهی وقت‌ها، یا بهتره بگم خیلی وقت‌ها، ما فقط نیاز داشتیم یکی بهمون بگه: «اشکالی نداره، مشکلی نیست خوب نباشی.»

دلمون برای خیلی چیزها تنگ می‌شه، می‌دونم؛ اما خیلی چیزها رو هم نباید به خاطر خودمون ادامه بدیم.

می‌دونی عزیزم، اشکالی نداره. تو تنها آدم شکست‌خورده روی زمین نیستی.

اشکالی نداره زمین بخوری، اما اینکه تا همیشه روی همون زمین بمونی و منتظر باشی یکی بیاد و دستت رو بگیره و بلندت کنه، اشکال داره.

کمک گرفتن خوبه، اما گاهی وقت‌ها هیچ‌کس به اندازه خودت نمی‌تونه برای بلند شدنت قدم برداره.

می‌دونی، خیره شدن طولانی‌مدت به زمین باعث می‌شه فراموش کنی آسمونی هم وجود داره.

پس دست اون کودک رو بگیر. قرار نیست دوباره تنهایی روی زمین رهاش کنی. این بار با هم بلند بشید. شاید برای ادامه دادن بعضی از رؤیاها دیگه فرصتی نباشه، شاید بعضی چیزها هیچ‌وقت به شکل قبل برنگردن؛ اما هنوز می‌شه رؤیاهای تازه‌ای ساخت و زندگی رو از جایی که هستیم ادامه داد.

پس اگه دیگران تمومش نمی‌کنن، من تمومش می‌کنم. به خاطر خودم، به خاطر تو، به خاطر تویی که قراره از نو ببینمت و از نو شروعت کنم.

شکسترویاهاشروعی دوبارهخودشناسیکودک درون
۰
۰
هانیه براتی
هانیه براتی
سلام! من هانیه هستم. عاشق شعر و نوشتنم و دوست دارم احساسات و داستان‌های قلبمو با شما به اشتراک بذارم. امیدوارم نوشته‌هام براتون دل‌نشین باشه و بتونه لحظه‌های خوبی براتون بسازه.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید