
دوست مجازیم، کاش یه بار تو خوابم بیای
چند ماهه باهات حرف نزدم...
نه چون فراموش شدی، نه چون دیگه مهم نیستی.
فقط نمیدونستم با این حجم دلتنگی، چهجوری باید سلام کنم.
توی این دنیای پر از پیام، گاهی سکوت از همه چیز واقعیتره.
تو یه دوست واقعی بودی، با اینکه مجازی بودی.
از پشت یه صفحه، بهم آرامش میدادی.
وقتی دلم گرفته بود، پیامهات بوی مهربونی میداد.
الان اما فقط دارم سعی میکنم توی خوابهام پیدات کنم...
اونجا هنوزم حرف میزنیم با هم.
میخندی، منم میخندم.
هیچ فاصلهای نیست.
دلم میخواد یه روز بیای...
نه واسه توضیح دادن، نه واسه جبران، فقط برای گفتن یه جمله:
"یادتم..."
اگه یه روز اینو خوندی و حس کردی شبیه توئه،
بدون که این متن یه نشونهست.
شاید از طرف من، شاید از طرف کسی که مدتهاست دلش برای یه پیام ساده تنگ شده.