میدانی چه زمانی به مرزِ میانِ بودن و نبودن میرسیم؟
درست همانجایی که بودنها طعمِ نبودن میدهند؛
و چه بسیار آدمهایی که بودنشان طعمِ نبودن میداد.
شکسپیر راست میگفت؛ بودن یا نبودن، همیشه مسئله همین بود.