
به دلیل پیشرفت های تکنولوژی و ضرورت استفاده از کامپیوترها، رم برای اکثر افرادی نامی آشناست. اما وقتی می خواهیم در رابطه با رم سرور صحبت کنیم، موضوع کمی تخصصی تر می شود که ممکن است هر کسی از آن اطلاعی نداشته باشد.
ـ Buffered
ـ Unbuffered
بافر و بدون بافر دو نوع اصلی رم سرورها را تشکیل می دهند. بزرگترین تفاوت میان این دو این است که رم سرور بافر از یک لایه پردازش انرژی برای حفظ سرعت تشکیل شده است.هر کدام از این رم سرورها دارای معایب و مزایای متفاوتی هستند که برای کسب اطلاعات، لازم است هر کدام را به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار داد.
همچنین رم سرور بافر به عنوان ECC DIMM شناخته می شود که نوعی رم است که با تست خودکار و اصلاح خطا، ECC را اضافه می کند. مزیت اصلی حافظه بافر در بافر بودن آن است. بافر یک تراشه پردازشی است که اطلاعات را مستقیماً از پردازنده مرکزی دریافت می کند.
این تراشه بافر، سپس اطلاعات پردازش شده را به کارت های حافظه ارسال می کند. مزیت این رم ها این است که سبب می شود پردازنده ها به جای آنکه اطلاعات را به تراشه های جداگانه روی رم سرور ارسال کنند، آن را تنها به یک هدف ارسال نمایند.
بنابراین با مجهز شدن این رم ها به بافر، پردازنده سیستم، مسیر را برای ارسال اطلاعات بهینه می کند.
حافظه بدون بافر یا ECC UDIMM همچنین نوعی RAM است که با عملکرد خودآزمایی و اصلاح خطا، عملکرد ECC به آن اضافه می شود. RAM ECC UDIMM حافظه ای بدون بافر یا ثبات در ماژول حافظه است که در عوض روی مادربرد طراحی شده اند.
Ram ECC UDIMM دارای دستورات دسترسی به حافظه است که سریعتر از ECC RDIMM به ماژول حافظه تغذیه می شود زیرا این فرآیند به صورت مستقیم صورت می گیرد.
در سیستم هایی که از رم غیر بافر استفاده می کنند، پردازنده مستقیماً با تراشه های مختلف ارتباط برقرار می کند و همچنین ارسال اطلاعات به هر کدام از این تراشه ها به طور جداگانه صورت می گیرد.
اگرچه این اجازه می دهد سیستم مقیاس پذیرتر و کمی انعطاف پذیرتر باشد، اما همچنین به پردازنده ای نیاز دارد که قدرت پردازشی بهتری داشته باشد همچنین کلیه قدرت پردازشی CPU را در بر می گیرد.
اول از همه ، آنچه ما باید در مورد آن صحبت کنیم DDR است. DDR (نرخ داده دو برابر است – Double Data Rate)، که دو بلوک داده را در یک ساعت منتقل می کند. از زمان راه اندازی DDR ، چندین نسل ازDDR ،DDR2 ، DDR3 و اکنون DDR4 را پشت سر گذاشته است. نسل های مختلف این حافظه سرعت های مختلفی دارند.
DDR2 در سال 2003 رونمایی شد و این در حالی بود که در آن زمان حداکثر سرعت انتقال 3200 مگابایت در ثانیه بود. با گذشت زمان ، سرعت انتقال DDR2 نیز به تدریج به 4200 ، 5300 و حتی 6400 مگابایت در ثانیه بهبود یافت. در آن زمان ، یک نام استاندارد صنعتی وجود داشت میزان انتقال و نوع. PC2-5300
رم سرور DDR2 بسیار متداول می باشد وحتی در بسیاری از سیستم های سرور هنوز هم استفاده می شود و هنوز می توانید برای تجهیز سیستم های رایانه ای قدیمی آنها را خریداری نمایید.
رم های DDR3 در سال 2007 به بازار عرضه شدند. لازم به ذکر است اندازه گیری های سرعت به عواملی غیر از حداکثر سرعت انتقال بستگی دارد مانند نرخ داده که بر حسب MT / s اندازه گیری می شود، همچنین زمان های ورودی / خروجی، اما برای سادگی کار از حداکثر سرعت انتقال استفاده می نمایند.
از زمان راه اندازی DDR3 سرعت انتقال 6400 مگابایت در ثانیه است ، اما بیشتر با 8500 مگابایت بر ثانیه ، 10600 مگابایت در ثانیه و 12800 مگابایت در ثانیه شناخته می شود.
این سرعت پرکاربردترین است و دارای 14900 مگابایت بر ثانیه و حتی 17000 مگابایت بر ثانیه PC-3 است.
در سال 2012 ، کمپانی JEDEC استانداردهایی را برای رم سرور DDR4 تعیین کرد. با حافظه جدید DDR4 ، بیشترین سرعت انتقال را از 12800 ، 14900 ، 17000 تا 19200 مگابایت بر ثانیه خواهیم داشت.
برای هر نسل جدید RAM در طراحی اسلات های اتصال تفاوت هایی را می یابیم. بنابراین حتماً باید خرید رم سرور را متناسب با سرور مورد نظر خود خریداری نماییم تا از ایجاد اختلال در عملکرد دستگاه جلوگیری شود.
منبع :