توی این خونه یه عمر که با غصه همنشینم
تو هجوم غم و غصه تا کجا عقب بشینم
لکه برداشته غرورم لطمه خوردم از زمونه
کسی دلواپس من نیست کسی پیشم نمی مونه
کسی پیشم نمیمونه کسی پیشم نمیمونه
اینه جواب بی کسی آهای دل خسته ی من
که مثل سایه هر کجا این همه غم وصله به من
وقتی که پشتم خالیه دیگه به کی تکته کنم
───┤ ♩♬♫♪♭ ├───
حتی نیست که بخوام رو شونه هاش گریه کنم
من همونیم که فکر فتح این دنیا رو داشتم
ولی آخرش خودمو تو غصه ها جا گذاشتم
دیگه رفت و آمدی نیست توی خلوت اتاقم
تو بدترین روزا من نیومد کسی سراعم
اینه جواب بی کسی اهای دل خسته ی من
که مثل سایه هر کجا این همه غم وصله به من
وقتی که پشتم خالیه دیگه به کی تکته کنم
حتی نیست که بخوام رو شونه هاش گریه کنم آهنگ علی رضا قربان زاده