تب‌لرز

هوا گرگ‌ ومیش بود، در کوره را چراغ ماشینی دیده می‌شد که می‌آمد. تنها کسی که این موقع می‌آمد‌ جان‌محمد بود. ماهی یک بار به چادر‌های مان سر می‌زد‌. گاهی از شهر وسایلی‌ که لازم‌ بود را می‌خرید و میاورد؛ خیلی راه بود که بخواهی با پای پیاده یا اسب بری شهر‌ دو روزیی توی راه بودی تا می‌رسیدی شهر‌ چیزی بگیری.

امشب‌هم حتما‌ آمدند‌ که بمانند‌ باید به فکر غذایی باشیم. صدای ماشین‌ نزدیک‌ شد. سگ‌ها‌ حمله کردند سمت ماشین‌، پارس می‌کردند‌ و دنبال ماشین می‌دویدند. ماشین جلوی چادر نگه‌داشت؛ جان‌محمد‌ عیالش بودند‌.

رفتم‌ جلو سگ‌ها آرام گرفتند و هر کدام به طرفی رفت.

((به‌به خوش‌ آمدین‌‌ بفرمایید برویم داخل بیرون سرد است.))

((خسته‌ نباشی کاک‌‌ بهرام خوبی چه خبر؟))

((سلامت باشی جان‌محمد‌خان، خودت میدانی‌ که شب روز دنبال گله‌ایم‌ ‌به غیر‌ گوسفند‌ها کاری نداریم.))

((خوبه باید چه کنی همین‌ گوسفند‌ها هستن که سرت‌گرم‌ است.))

((برای شام چه درست‌ کنیم؟ بره‌ زمین‌ بزنم؟))

((نه‌ نه اصلا لازم‌ نیست یک کمه‌جوش هم درست کنید، کافی است. پسرت چه زود خوابیده؟))

((مریض است،چند روز است تب دارد و حالش خوب نیست.))

((دارد توی آتش می‌سوزد چقدر تب‌اش شدید است. دارو یا شربتی بهش ندادین؟))

((هر چه بود بهش دادیم، اما فایده‌ی نداشت.))

((بلند شو ببریمش شهر دکتر‌ طفلی‌ گناه‌ دارد.))

((تازه از راه آمدین خسته‌ هستین‌ باشد برای فردا خودم‌ میبرمش‌.))

((بچه‌‌ توی آتیش‌ است، نمی‌شود که همین‌ جور ولش کرد. الان ماشین‌ را روشن میکنم ‌ بیاورش بریم.))

ماشین‌ با اولین استارت روشن شد. صدای بوق آمد‌ که بروم‌. محمود را بغل کردم سوار ماشین شدیم. راه افتادیم‌‌ راه پیدا و ناپیدا ماشین‌ می‌رفت. ماشینی نبود که راهی باشد‌ همین طور از روی سنگ‌ها و گَون‌ها می‌رفت‌.

محمود در بغلم‌ می‌لرزید. تبش ‌ با خوردن باد به تب‌لرز تبدیل شد. جان‌محمد‌خان با سرعت می‌رفت. تا رسیدیم‌ به جاده‌ای خاکی سرعتش بیشتر شد.

((آخر جان‌محمد‌خان‌ این وقت شب دکتر‌ کجاست؟ که ما آمدیم.))

((می‌رویم دم‌ درخانه‌ دکتر می‌دانم‌ کجاست. نگران نباش.))

رسیدم به شهر اگر با اسب‌ یا قاطر می‌‌امدیم‌ که حالا‌حالا‌ها توی راه‌ بود خدا خیرت بدهد. جان‌محمد‌خان‌ شما را امشب خدا فرستاد وگرنه این بچه‌ می‌مرد.

دکتر که محمود را معاینه‌ می‌کرد، وچیزی کرد توی دهنش گفت تبش خیلی بالاست همان جا شیافی گذاشت‌ و دارو‌هایی را نوشت‌ که جان‌محمد‌خان رفت گرفتشان‌.

تب‌ محمود پایین‌ آمد‌، بعد. چند روز خوب شد. پسر جان اگر جان‌محمد‌خان آن شب نمی‌آمد به چادرمان معلوم نبود چه اتفاقی برای پدرت می‌افتاد‌.

#دنده‌ عقب با اتو ابزار