
لیوان شب ها منظومه ی من است
منظومه ی شب آلود که آسمانش پر از ستاره ونور وتنهایی ست
لیوان شب هایم انعکاس یادی غلیظ از بودن ورفتن است
لیوان شب هایم سایه که نه تمام تنهایی ست
هر شب جرعه جرعه یادها رامی نوشد وانتظار ودلتنگی راوصله می زند به تن خسته ی شب،به چادر سیاه آسمان«لیوان شب ها »درقالب های سنتی رباعی و دوبیتی وغزل سروده شده است
شاعر این سروده ها لیلا سالاری اهل استان هرمزگان است
این شعرنامه را انتشارات ایجاز در اسفند ماه ۱۴۰۱به چاپ رسانده است.