
بَـرایـَمـ اـز شَهـري بِگـو دَر آـن سـوي آسـمانـها
از سَـرزمیني بي طـوفان، از روزـهای آفتـابي و روشَـن
از آنـجا كِ خـدا بهـ روي بَـندگانَش لَبخنـد میـزَنَد؛
وَ چَـشماني كِ زیـن پَـس هَـرگِز اشـكآلـود نمیشَـوَند...
سَـرزَمیـني كِ عشـق دَر آـن جَـریان دارَد!