کما

ميگويد سه سال ست كه ميشناسمت هنوز تكليفت با خودت مشخص نيست ؛ چرا فكر ميكند تكليف ام با خودم مشخص نيست ؟!مشخص ست ؛ حرف من را باور ندارند تو بيا بگو كه آقاجان تكليفش باخودش مشخص ست ؛ بيابگو كه من فقط در كما به سر ميبرم آدمي كه دركماست فرق دارد با كسي كه تكليفش با خودش مشخص نيست من كه هنوز فراموش نكردم ؛ تو فراموشت شد ؟ تو را خوب ميشناسم جنس تو را خوب ميشناسم ؛ آن روز كه صداي زنانه ات را رويم بلند كردي و داد زدي كه ازت متنفرم لعنتي ؛ چشم هايت فرياد ديگري ميزد چيزي جز تنفر ؛ چشم هايت پر بود از نياز زنانگي ؛ نيازي از جنس آغوش ؛ بوسه ؛ معاشقه با عاشق تنفر آميز هميشه هم همينطور ست برعكس ؛ اينها را فهميدم اما نگاهت كردم دوست داشتم از نگاهم بخواني كه نبايد بروي ؛ هنوز يادت هست كه چه ميگفتم دم رفتنت ؟ تكرار كنم ؟ حالا كه ميخواهي بروي قول بده ؛ قول بده دستان كسي را محكم تر از دستان من نگيري ؛ قول بده كسي را آنگونه كه مرا در آغوش ميكشيدي به آغوشت نكشي : تو آغوش كسي آنگونه كه در آغوش من آرام ميخوابيدي نخوابي ؛ قول بده كسي را مثل من نبوسي ؛ نكن لعنتي : بگذار يك چيز هايي خاطره بماند بگذار چيز هايي كه بينمان بود همانگونه بكر بماند ؛ همانجور كه ميگفتم و نگاهم به تيك اول بود و عبارت لست سين عه لانگ تايم اِگو نگاهم به پيام هايي كه هيچ گاه تيك دوم را قرار نبود بخود بگيرند

نفس هاي آخر هوشيار بودنم را كه يادت هست ؟ ميشود بگويي كه تكليفم با خودم مشخص ست ؟ ميشود به اينها بگويي كه تكليفش مشخص بود و هست و اين تو بودي كه مرا به كما فرستادي !؟يادت هست كه خودت را در آيينه برانداز ميكردي ؛ نگاهت ميكردم حواست نبود نگاهت كه متوجه نگاهم شد پرسيدي رنگ موهام چطوره ؟ ليخند زدم به زنانگي هايت و گفتم با هر رنگي زيبا و جذابي ؛ با غرور زنانه ات لبخندي زدي و گفتي : داري خوب من را ميفهمي ترسناك ميشود نبودنت ؛ حالا كه نيستم توهم داري زندگي ات را ميكني ؛ ترسناك ست ؟ گمان نكنم ؛ با اكانت فيك اينستاگرامت را چك كردم كه نوشته بودي همه ی زن ها بعضی روزها نیاز دارند به تایید شدن به اینکه بغلشان کنی و درگوششان بگویی:هی هی فلانی تو زیباترین و جذاب ترین زن این دنیا هستی حواسم بهت بود كه نيازت را بدون گفتنت برطرف كردم ؛ در كما نبودم ؛ بودم ؟ بيا بگو كه اين كمايي فقط به صداي من حساس ست ؛ ميداني ؟ من و تو هرشب در ذهن هایمان یکدیگر را میکشیم ولی من بغضم میگیرد که وقتی فکرمیکنم نکند اگر نميگفتم دوستت دارم وضع مان بهتر بود ولی میدانی بغضم انجا بیشتر میشود که یاد حرف هایت میوفتم یاد ضربه های روحی ات یاد تمام طعنه هایت یاد تمام وقت هایی که با بی رحمی خوردم کردی میدانی من دقیقا تو هستم و تو دقیقا خوده من هستی تمام مشکلات ما ازینجا ریشه میگیرد شاید انطوری دیگر زندگی را زهرمار یکدیگر نمیکردیم میدانی دلم برای هردویمان میسوزد برای تو خیری از من ندیدی برای خودم که تومسبب تمام نفرتم ازین ادم های خوب بد دنیا شده ای برای تمام ارزوها و رویاهایم که دیگر میلی برای رسیدن به انها ندارم میدانی شاید اگر خیلی از اگر هانبودند تو اینقدر نفرت انگیز دوست داشتنی نبودی اری دوست داشتنی خودم را که نمیتوانم گول بزنم!بایک توجهت تمام کینه هایت را فراموش میکنم و مثل پروانه دورت میگردم وتو با بی رحمی بد میشوی دلم خیلی برای این بیجارگی هایی که نمیشود برای کسی گفت میسوزد دلم خیلی برای خودم میسوزد ؛ حالا تو من را هم يك فاحشه كردي ؛ فاحشه كسي نيست كه فقط مونث باشد فقط تن بدهد ؛ من يك مذكر ام و دلم را به تو دادم ؛ بيا بگو من فقط تو كمام بعدشم گمشو برو! اينجا هيچكس مرا باور نميكند ؛ باور نميكند ... نميكند ...

پ ن يك )

احساسات ابراز نشده هرگز نمی میرند. آنها زنده دفن می شوند! و بعدا به شکل صورتهای زشت تری بیرون می زنند...