امروز امده ام بنویسم از چیزی که دید مرا نسبت به همه کس و همه چیز عوض کرد روزی که فهمیدم باید روی پای خودم بایستم و فقط به خودم تکیه کنم روزی که فهمیدم ظالمانه ترین کاری که در حق خودم کردم این بود که کور کورانه تکیه کردم و فکر میکردم تا ابد می توانم روی یک نفر حساب کنم.اما بعد از سالها زندگی مشترک فهمیدم اشتباه کردم خیلی اشتباه من تاوان پس دادم به خاطر اینکه فکر میکردم همیشه میتوانم همه چیز را با صبوری حفظ کنم تا به خود امدم دیدم خودم را فدا کرده ام از خودم گذشته ام و حالا باید تاوانش را بپردازم شاید دیر فهمیدم اما فهمیدم من مانده بودم با کلی فکر و خیال و یک مدرک لیسانس که هیچ وقت از ان استفاده نکرده بوداما الان اینجام در این لحظه من عوض شدهام هر چه شود ان روزها و ان ضربههای سخت را فراموش نمیکنم اینجا هستم تا خودم را از این منجلاب بیرون بکشم الااقل نهایت تلاشم را میکنم امدهام جبران کنم اما این بار برای خودم برای وجود خودم و دل خودم من روزهای خیلی سختی را نجربه کردم و هیچ کس نبود کمکم کند خودم دست خودم را گرفتم الان هم هستم تا بمانم روی ی پای خودم بایستم و فهمیدم در نهایت هر کس باید تکیه گاه اول و اخر خودش باشد…با یاری خدایم
شدم