متنی طنزآمیز از ورودی دودآلود دانشکده!
به ورودی دانشکده ادبیات خوش آمدید؛ جایی که قبل از ورود ابتدا باید ورودی دانشکده را از میان دود و ازدحام جمعیت تشخیص دهید! سپس برای ورود، کارت دانشجوییتان را در جیبتان بگذارید (خودتان که میدانید؛ اگر نیاوردهاید هم مسئلهای نیست!) یک نفس عمیق بکشید و آماده عبور شوید. اما مرحله سختتر، پیدا کردن مسیری است که شما را بدون برخورد با اینوآن، سالم و سلامت به حیاط دانشکده برساند!
کار به جایی رسیده که این وضعیت، حوصله شهرداری را هم دود کرده و به هوا فرستاده و صدای اعتراض و شکایتش را بلند کرده است! از طرف دیگر خیرینی که با جیب پر از خیر و نیت کمک به دانشکده میآیند، به محض دیدن این صحنه چنان دود از سرشان بلند میشود که عطای کمک را به لقایش میبخشند!
دود سیگار ظاهراً فقط به چشم و ریه دانشجویان نمیرود؛ بلکه راه حمایت از دانشکده را هم مهآلود کرده است!
دانشجویان و مسئولان محترم، واقعاً چه تصویری از دانشکدهمان ساختهایم؟ قرار بود ورودی اینجا نماد علم و فرهنگ باشد، نه نمایشگاه دود و ازدحام! آیا حق عبور راحت و تنفس هوای سالم برای دانشجویانی که مشکلات تنفسی دارند، نباید جدی گرفته شود؟ اصلاً از چه زمانی تجمعی که راه عبور را میبندد، هوای دیگران را آلوده میکند و چهره ورودی دانشکده را نازیبا میسازد، به بخشی عادی از فضای دانشگاه تبدیل شده است؟
لطفاً کمی از جلوی در کنار برویم؛ اینجا ورودی دانشکده است، نه محفل دود!