
امروز عاشورا را باید در غزه جست
نشستم تا تنها سوگواری کنم. روضهای برای دل خویش نوشتم، تفسیری بر زیارت وارث. وراثت آدم تا حسین، وراثت آدم تا یزید. تمامی تاریخ در دو سوی فرات از اعماق زمین برشوریدند و پیش چشمم نمایان شدند، همه جلادان، همه شهیدان، محشر تاریخ! تا ناگهان پیش چشمم را پردهای از خون گرفت. گویی به چشم میدیدم که ناگهان غیب شد و آنچه هست صحرایی است به پهنای تمامی هستی. صحرایی پوشیده از خون در قلب صحرا،مجسمه ای خونین،خاموش...روییده از خون. از هراس بر خود لرزیدم. به خود آمدم. ساعت 9 صبح بود. به کوچه گریختم. در شهر نمیدانم چهخبر بود. صبح عاشورا بود.
امروز غزه در خون گرفتار است. حال مردمی که در غزه بدنبال پناهی، بدنبال آبی از برای رفع تشنگی؛ اینجا بی شباهت با صحرای کربلا نیست. کودکان غزه مثل کودکان سیدالشهدا هستند که آرامشی ندارند. جلاّدانی که در صفهای غذا هم شرمی از حمله به مردم بیگناه نمیکنند.
دید مقاومت و روایت فلسطین
در دل ویرانی، مادری در غزه میگوید: ما هنوز زندگی را دوست داریم حتی اگر شب را در چادری نم دار صبح بکنیم. روایت مقاومت، روایت روضه علی اصغری هست که میگوید زندگی را دوست دارم ولی حقیقت را بیشتر. روایت اسماعیلی هست که به جای اینکه ذبح شود با گرسنگیاش جان میدهد.
مرگ هزاران کودک شوخی نبوده و نیست برای ایستادگی و مقاومت جانهای زیادی فدا شدهاست تا نخواهند جلوی زورگویی و ظلم مردم بایستند. بایستی ماند و جان فدا کرد و از آرمانها دفاع کرد.
سه روز روزه برای غزه
امام صادق(ع) میفرماید: «کلُّ شَهرٍ مُحَرَّمُ،وَ کلُّ یومٍ عاشورا،وَ کـُلُّ اَرضٍ کربلا»
در قبایل عرب همواره جنگ بود. اما مکه زمین حرام بود و سه ماه رجب، ذیالقعده، ذیالحجه و محرم، زمان حرام، یعنی زمانی که در آن جنگ حرام است. دو قبیلهای که با هم میجنگیدند، تا وارد ماه حرام میشدند، جنگ را موقتاً تعطیل میکردند. اما برای آن که اعلام کنند که در حال جنگاند و این آرامش از سازش نیست، ماه حرام رسیدهاست و چون بگذرد، جنگ ادامه خواهد یافت، سنت بود که بر قبّه خیمه فرمانده قبیله پرچم سرخی میافراشتند تا دوستان، دشمنان و مردم، همه بدانند که جنگ پایان نیافته است.
آنها که به کربلا میروند، میبینند که جنگ با پیروزی یزید پایان گرفته و بر صحنه جنگ، آرامش مرگ سایه افکندهاست. اما میبینند که بر قله آرامگاه حسین، پرچم سرخی در اهتزاز است.
بگذار این سالهای حرام بگذرد! دیگر امروز مسلمانان آگاه از ظلمگوییهای یزیدیان امروزی هستند، امروز روز دفاع از حقیقت هست.
پویش سه روز روزه برای غزه از برای همدردی با مردم غزه است، برای یک ردیف نشدن با ملتهایی هست که بدون هیچ دغدغهای از مسئله فلسطین میگذرند.
برای هم ردیف نشدن با مردمی است که صدای هَلْ مَنْ ناصِرَ یَنصُرُنی را نمیخواهند بشنوند.
امروز پرچم حسین به ما رسیده، باید ایستاد و ایستادگی کرد، باید یک رود باشیم که به غزه سرازیر میشویم, با مقاومت، با همدردی...
باید دانست که اگر امروز صدای مردم غزه را نشنویم فردا باید کمر به انتظار توابین ببندیم.