اسب در برابر توپ؛ روایتی از وعدههای توخالی و یک قرارداد تحمیلی
چشم بسته خطکشی کردن مرزها در قرارداد گلستان باعث شد که هم روسیه تزاری و هم ایران هر وقت صلاح دونستند دست به تصرف بزنند.
وقتی که روسیه تزاری طالش و کوگچه رو تصرف کرد و صدای ایران رو در آورد، یرمولوف به عنوان سفیر به ایران فرستاده شد تا دعوا رو حل و فصل کنه. اون با خودش کلی برنامهی مفید( در گوشی، جا پا سفت کنی) برای ترمیم رابطه دو کشور( ما مینویسیم دو کشور، اما شما بخونید تنها کشور روسیه تزاری) به همراه داشت. مثلا از فتحعلیشاه خواست اجازه بده که افسران روسی برای آموزش ایرانیان وارد ایران بشن و یا برای سرکوب کسانی که در گیلان به کاروانهای.تجاری چروس حمله میکردند نیرو بیاوره. اما خب فتحعلیشاه که از پشت پرده این تقاضاها اطلاع داشت، رد کرد.
التماس توپ از متحد!
بالاخره ایران به پشت گرمی و معاهده با انگلیس جلوی روسیه تزاری شیر شد و رفت برای پس گرفتن خاک تصرف شدهش. اوایل همه چیز به نفع ایران بود و سرزمین های زیادی رو پس گرفت اما روسیه مدام تجدید قوا میشد و پیشروی میکرد و ایران ضعیف و ضعیفتر. التماس عباس میرزا از انگلستان برای گرفتن توپ هم به جایی نرسید و انگلیس هم چون میخواست روسیه رو از شر ایران خلاص کنه تا برن سراغ ناپلئون که داشت اروپا رو هورت میکشید و از طرفی هم نگران پیشروی روسیه و به خطر افتادن هندوستان بود، به ایران کمک نکرد( برخلاف معاهده) و ایران رو نشوند پای میز مذاکره با دورچین ترکمنچای.
خب که چی؟
ترکمنچای در شرایطی به ایران تحمیل شد که ایران با اسب و قاطر و شمشیر به میدان نبرد میرفت و روسیه با توپ و تانک و تفنگ. دربار به نیروهای ایرانی برای ادامه جنگیدن نه پولی میداد و نه سلاحی. حتی دربار شاهی نظامیان ایرانی رو همراهی نمیکرد که هیچ، صدراعظم هم پا به فرار گذاشت! تازه این وسط بعضیا هم منتظر حلوای عباس میرزا بودن تا ولیعهد بشن!
پس برای نشکستن در طول تاریخ، هم باید ایرانمون رو به پیشرفتها و فناوریهای روز دنیا مجهز کنیم و هم تاریخ بخونیم تا بدونیم و عبرت بگیریم تا ایران قوی امروز رو با ایران ضعیف ۲۰۰ سال پیش اشتباه نگیریم و از تکرار و تحمیل ترکمنچایها جلوگیری کنیم.