همه ی ما قبل از ورود این ویروس ب زندگیمان آرزوهای بلندی داشتیم.پولامو جمع میکنم فلان چیز میگیرم فلان باشگاه میرم هیکل میسازم اوووف و تولد امسالمو میترکونم فلانیا رو دعوت میکنم ک فلان و فلان شده ها باید چشماشون از حسودی بترکه و... ولی الان حتی نمیتونیم از خونه بیرون بریم.
این روزها تمام زندگیمون به خونه و سر و کله زدن با وسایل خونه و آدمای توی خونه?خلاصه میشه.
یکی از اون وسایلی ک خییلیی توی این مدت واسه همه ی ما کار آمد بوده گوشی موبایلمون سیستم اندروید و ویندوز بوده شاید قبلا ک زمان کافی برای استفاده از این سخت افزار ها و نرم افزار ها رو نداشتیم ب نظرمون چیزای زیادی جذابی میومد . نظر شخصی من اینه ک چیزی خیلی جذابه ک فشار و اجبار قوی ای برای استفاده ازش نباشه و آدم با علاقه و توی حال خوبش سمتش بره و حال خوبشو خوب تر کنه. من دانشجوی پرستاری ام ترم ۳...یعنی فقط یه ترم مثل انسانای عادی گذشته دانشگاه رفتم و همکلاسی داشتم و بیرون رفتنای بعد از دانشگاه و جمعای دانشجو ها و بحثای علمیشون رو دیدم و داخلشون شرکت کردم.ولی الان دانشگاه و همه ی اون اتفاقای خوب معطوف همین گوشی هوشمندی شده ک توی دست منو هم دانشگاهیامه اصلا حس جالبی نیست که حتی بغل کردن و بوسیدن کسی که دوستشون داریم هم مجازی شده باید با استیکر ابرازشون کنیم.
کلا روزای خسته کننده ای رو پشت سر میذاریم.اونقدی با مشکلای فنی ورود ب کلاسا و سایتای دانشگاه سر و کله زدیم پای چشمامون گود افتاده.انقدر پای سرعت افتضاح اینترنت حرص خوردیم ک منِ ۲۰ ساله موی سفید دارم.
واای نگم از وقتایی ک کوییز و امتحان داریم شده یه هفته ۲۰ ساعت از ۲۴ ساعت یه شبانه روز یه ساعت گوشی رو شارژ میکنیم دو ساعت روشن میذاریمش پی دی اف میخونیم و نکته مینویسیم.نصف پول تو جیبی و درآمد این ماهم رو فقط دادم باتری گوشیم رو عوض کردم و گلسش و کاورشو عوض کردم ک حداقل رغبت کنم بگیرم ب دستم.بقیه ش رو هم دادم کرم دور چشم و قطره ی خشکی چشم...زیباست نه؟
ولی باز خداروشکر همین گوشی هوشمند ها هست ک به قول بابام گفتنی بفهمیم دنیا دست کیه!اگه همینا هم نبود یک سال تماام همه بیکار و علاف نه درسی نه مشقی نه درآمدی هیییچییی به هیچی ...کلا سال ۲۰۲۰ دنیا استپ میشد دوباره سال بعد رو هم ۲۰۲۰ نامگذاری میکردند ...هرکس هم ک امسال فوت شده بود یا متولد شده بود روی قبرش یا توی شناسنامه ش مینوشتن همون سال محنوس مثلا
وفات:۹/۱۰/منحوس.
خیلی از بدیای امسال گفتم.همیشه یه ادم مثبت اندیش و مثبت نگر بودم ولی هرطوری توی ذهنم میگردم و کاووش میکنم به یه نکته ی خوب نمیرسم فقط تنکس گاد ک زنده ایم و هنوز نمردیم.
مرسی از نگاهتون...راستی روزمم مبارک ?