ویرگول
ورودثبت نام
Mehdi
Mehdi«آنقدر قوے باش؛ که هر روز با زندگی رو‌به‌رو شوے.»
Mehdi
Mehdi
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

آخرین راه نجات؛ یا بزرگ‌ترین رنج؟

یونان؛ کشوری که توی دنیا بدلیل المپیک معروفه. ولی به نظر من افسانه‌های که از دل این کشور بیرون اومدن؛ بشدت جالب‌تر و جذاب‌ترن. یکی ازین افسانه‌ها که احتمالا خیلیاتون شنیدین؛ افسانه جعبه پاندورا هستش. زیاد وارد جزئیات این داستان نمیشم و فقط در همین حد میگم که پاندورا اولین زن میرای تاریخ بشریت از نگاه یونان باستانه. اون از نفس خدای آتش متولد شد. از آفرودیت(خدای عشق)؛ احساسات عمیق رو یاد گرفت. به کمک هرمس؛ استاد زبان شد و آتنا بهش هنر و صنایع دستی و دقت و ظرافت رو یاد گرفت. در نهایت و بعد از آموزشش توسط این خدایان؛ به پیش زئوس(خدای خدایان) رفت تا اونو به این دنیا بفرسته. زئوس بهش دوتا هدیه داد. یکی صفت کنجکاوی و یکی دیگه یه جعبه بزرگ و سنگین با نقشا و طرحای زیاد و ظریف که بعدها به جعبه پاندورا معروف شد. زئوس به پاندورا گفت در این جعبه رو هیچوقت باز نکنه چون محتویات این جعبه اصلا برای چشم افراد میرا مناسب و قابل درک نیست. خلاصه زیاد نمیخوام کشش بدم در نهایت اینکه پاندورا از همون روز اول بدلیل صفت کنجکاویش؛ همیشه دوست داشت در جعبه رو باز کنه. روز و شب این فکر ولش نمیکرد که چی میتونه داخل اون جعبه باشه. بالاخره یه شب تصمیمشو گرفت که در اون جعبه رو باز کنه و به عذاب فکریش پایان بده. پاندورا در اون جعبه رو کمی باز کرد تا بتونه ببینه داخلش چیه ولی به محضی که این کارو کرد؛ در جعبه به طور کامل باز شد و صداها و موجودات ترسناک زیادی ازش بیرون اومدن. پاندورا بشدت ترسیده بود و با چنگ زدن به هوا داشت تقلا میکرد که اون موجوداتو به جای اول و زندانشون یعنی داخل جعبه برگردونه. در نهایت نتونست این کارو کنه و اون موجودات به سراسر جهان هستی نفوذ کردن. پاندورا که بشدت ترسیده بود و ناامید شده بود؛ صدایی از داخل جعبه شنید. آخرین چیز موجود در اون جعبه. به نظرش این صدا برخلاف صداهای قبلی؛ ترسناک نبودن. صدای گرم و نور روشنی از داخل جعبه بیرون اومد و مثل بقیه صداها به بیرون رفت. پاندورا بعد از دیدن اون چیز و شنیدن صداش؛ دیگه نترسیده بود؛ دیگه ناامید نبود و امیدوار بود بتونه همه اون موجودات بدو به جای اولشون برگردونه. اون آخرین چیز؛ همون امید بود. خیلیا معتقدن که امید؛ تنها نقطه روشن بشریت با وجود همه اون بدیایی هست که تو کل دنیا آزاد شدن و تنها راهیه که میشه با وجود همه اون بدیا ادامه داد و روزای بهترو دید. ولی خیلیای دیگه هم معتقدن امید؛ بزرگ‌ترین پلیدی توی اون جعبه بود و وادارمون میکنه تا ادامه بدیم و زجر و سختی بیشتری بکشیم. خیلیا اولیو باور کردن؛ خیلیا هم دومیو که سرنوشت دو گروه رو؛ میتونید با یه سرچ ساده توی گوگل متوجه بشید. میخوام اینو بهتون بگم که کل این دنیا؛ توی نوع نگاه شما خلاصه میشه. اینجوریه که شما میتونید به بزرگ‌ترین خوبیای این جهان به چشم بزرگ‌ترین پلیدیا نگاه کنید و همینطور برعکس. حالا شما چی فکر میکنید؟ به نظرتون امید آخرین نقطه روشن بشریت برای ادامه دادن و ساختن روزای بهتره؛ یا بزرگ‌ترین رنجی که میشد بهشون تحمیل کرد؟

۰
۰
Mehdi
Mehdi
«آنقدر قوے باش؛ که هر روز با زندگی رو‌به‌رو شوے.»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید