ویرگول
ورودثبت نام
حسن جعفری
حسن جعفری
حسن جعفری
حسن جعفری
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

قصیده بهاریه، تقدیم به مردم اکراین

به رقص آمده برکه به زیر بال قو
به گفتگو بنشسته شکوفه با شب بو

به بادهای بهاری خبر رسانده صبا
همان که دست حریصش کشانده روی جو

دو پاره گشت اگر آسمان به ضرب رعد
دوباره باد کند زخم های ابر رفو

از آبشار فرو ریخت نور بر سایه
بسان موی پریشان که شانه زد بانو

زمین خشک به سیلاب زنده شد اینک
ببین هوای بهاری شده است چون دارو

کنون زمین خدا در بهار می خندد
گرفت دشت و گلستان نشان از مینو

به روی آب بلم می رود چو مرغابی
میان رود در آن سو گذر کند راسو

به عمق برکه فرو می خزید ماهی خوار
کنار نهر نهان شاپرک به جست و جو

تمام ظاهر پروانه گوید این را که
چگونه در نظر گل شود کمی خوش رو

چگونه باز کند حرف های مانده به دل
و نکته نکته بگوید چه رفته موی به مو

خزیده تاک جوان عاشقانه بر افرا
از آن به راش و به آزاد دار و بر مازو

به بید و لرزه ی سردش نگاه کن یک بار
بغل نموده خودش را به سینه زد بازو

نه عشق دارد و یاری نه آرزو انگار
چه بی صدا غم خود را چنین نموده رو

به روی شاخه جوانه زده است نارنگی
چقدر غنچه ی نارنج پخش شد هر سو

به آب بسپرد این برگ ها نسیم بهار
شبانه روز کند باغ را چنین جارو

کنون به وسعت یک دشت زندگی ارزد
چو خواب وحشی جنگل به چشم یک آهو

ولی هنوز جهان خون و مرگ می جوید
که مثل قبل به جنگ و قتال دارد خو

به روسیاهی روسیه لحظه ای بنگر
ببین که جنگ فقط این زمان کند ترسو

به دست مردم اوکراین رنج و بدبختی
به سر رسد چو زمستان سیبری و باکو

دوباره کشور اوکراین می شود آرام
اگرچه مانده زمانی به زیر گام عدو

میان عشق و تنفر شباهتی باشد
شبیه آن دو نگینی که می کند جادو

اگر شمیم محبت رسد حوالی جان
برای اهل جهان زندگی شود نیکو

ح.س.آرام

۰
۰
حسن جعفری
حسن جعفری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید