
آفتاب با شکوه تر از همیشه
از کرانه ی آسمان طلوع کرد
و دنیا را نور بخشید
آن سیاهی و تاریکیِ، زیبای شب ناپدید شد
گنجشکان آواز سحرگاه می خواندند
شاپرک ها از پیله باز شدند
انگار همه چیز با رفتن خورشید میرود
و صبح بعد که خورشید طلوع کرد
دوباره می آید...
نمی دانم چرا
انگار شب راز پنهانی دارد..
برای همین است که در تاریکی غرق شده
شاید هم شب آنقدر روشن بوده و
مردم بی توجه تنها زیر روشنایی اش قدم زدند
و گذشتند..
از تمام مردم دلگیر شده
و تنها زیبایی هایش را روشن می کند!..
شاید این درد بزرگ که در قلب آسمان شب نهفته است روزی موجب تمام شدن آسمان ما شود..
ای وای که اگر تاریکی نباشد
روشنایی به خدا مفت نمی ارزد..
چه زیبا گفت:
بانوی فروغ بزرگ فرخزاد
"این همه از تاریکی بد نگویید شما که فروغ چراغتان به لطف همین تاریکی هاست"