نقاشی خدا ?

دل تنگم
برای آن مردم
برای آن روز ها
برای عشقی که بود و دیگر نیست
برای آن کوچه بن بست سراسر شادی
برای آن کهنه درختی که غریبانه خشکید
دل تنگم برای
هزار و یک رنگ شدن روزگار و تجلی دوباره پاییز
برای حال و هوای دم پاییز
برای قدم زدن های عاشقانه و
صدای خش خش برگ های پهن پنچ پری چنار
برای آن غروب غم انگیز عصر جمعه
برای صدای خنده های کودکان آن زمان که از مدرسه باز می گشتند
برای لحظه های گرگ و میش که با بوی خاک باران خورده یکی میشد
برای بهار هم دلتنگم
من فرزند بهارم
برای شکوفه های سیب و گیلاس
برای آن باغ سراسر سبز پدربزرگم
که خود را به به گل های سرخ آراسته بود
برای عطر و بوی بِه های لب طاقچه
برای نقاشی های خدا
برای دریاچه آب های نقره ای که هرشب آیینه ی
صورت زیبای ماه بود
برای طلوع های زیبای خورشید و
و جوانه زدن ها شمعدانی های اتاق?
برای آن جنگل سبز
که به فاصله قد کشیدن من بیابان شد
برای آن اشک ها
که بی دلیل ریخته شد
برای آن خنده ها
که از خودمان دریغ کردیم
و
برای گذشته ای که
هر لحظه در حال درگذشتن است...

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بود و تفریقی نبود
کاش میشد باز کوچک می شدیم
لااقل یک روز کودک می شدیم

شعر: محمدعلی حریری جهرمی

ولی واقعیت اینه:

ديگر نه از حادثه خبرى هست
و نه از اعجاز چشم هاى آشنا
از دلتنگى هايم كه بگذريم
تنهايى تنها اتفاق اين روزهاى من است

قلیتون نارنجی ?