
ما هممون یه خنجر داشتیم
مخفیانه ، پنهونی
هممون می خواستیم همو بکشیم
اما هممون یه چیز کوچیک
ولی خیلی مهم رو فراموش کردیم
میدونید چیو؟
اینکه همه ما رو یه آدم گول زد
یکی که خودی بود
ما از خودی خوردیم
از کسی که حتی فکرشم نمی کردیم...
ما فراموش کردیم که
اون یه نفر کینه و نفرت و جنگ و
توی دل همه ما مثل هم کاشت...
آره ما فراموش کردیم
چون ثروت و قدرت کورمون کرده بود
چون هممون حرص نشستن روی صندلی
جانشینی رو داشتیم
چون ما آدمای پستی هستیم
چون به خودمون هم رحم نکردیم
ما که از گوشت و خون و استخون هم هستیم
همو دور زدیم و به هم خیانت کردیم
چطوری انتظار داریم اون غریبه وفادار باشه
چطوری؟
چون ما..
واقعا متاسفم واسه ی خودمون واسه کلمه <ما>
البته اگه دیگه مایی مونده باشه!