روزگاری به این می اندیشیدم
غم هایم را تمام کنم
اما روزگار آن قدرها اندیشه به من داد
که امروز دریافتم که غم ها تمام نمی شود
جایی در درون ما همیشه به زندگی خویشتن خویش ادامه می دهد
وجایی در گیروداریک تلنگر به مابازمی گرددسوختنمان رابه تماشا می نشیند وباز می رود درآن پستوهای روانمان خودش راپنهان می کند
.....
نویسنده:زهرابخشی