
این خیابان را خوب میشناسم از روزی که رفته ای دیوانه وار آواره اش شدم شاید اوهم مرا به خاطر بیاورد روزهایی که با دلهره رفتنت بارها تنش را با ته مانده سیگار سوزانده ام
کارم شده است قدم زدن در هوای غم گرفته شهر! سیگار پشت سیگار .. خودم را دود میکنم و خاکسترم زیر پای عابران ناپدید می شود، دیگر حتی سایه ای هم از من باقی نمی ماند
شاید بهتر باشد یک سایه مبهم باشم در کوچه های فراموشی.. گرچه مدتهاست مرا به فراموشی سپرده ای می دانم که حتی در خیالت هم مرده ام !
کاش میشد روزی رگ احساسم را بزنم و تو در من بمیری حتی خاطراتت هم در من ناپدید شوند جوری که انگار هیچ وقت هیچ کجای زندگی ام نبوده ای ..