کاش شادی هم قرض گرفتنی بود
با زنبیلی در دست به خانه همسایه میرفتیم و با گرفتن کمی دلخوشی از دخترک خنده روی همسایه، حالمان زیر و رو می شد
کاش قیافه عبوس و رنگ پریده اول صبحمان تعویض داشت و حوصله خریدنی بود
غم و اندوهمان پس گرفته می شد و دلتنگیهایمان را پای بدهی هایمان میدادیم و می رفت
کینه را با عشق تسویه می کردیم و سند شش دانگ خوشبختی به ناممان می شد
اما افسوس !
در این شهر، نسیه داده نمی شود ، حساب و کتابها نقدیست و جنس فروخته هم پس گرفته نمی شود.
