تا تو نشستی روی پای مبل چوبی
روئید شعری از نمای مبل چوبی
لم دادی و پایی به روی پای دیگر
من غرق لذت پا به پای مبل چوبی
محکم در آغوشت کشیده تا بریزد
گیسوی تو بر شانه های مبل چوبی
دستت به دسته،پابه پایه،سر به شانه
بوسه بچینم از کجای مبل چوبی؟
تب کرده از گرمای اندام تو،امشب
شومینه خواهد شد دوای مبل چوبی
در ذهن سبز هر درختی ریشه کردی
خُشکش زده با ماجرای مبل چوبی
من از خدای کعبه ی سنگی گذشتم
معبود من یعنی خدای مبل چوبی
شاعر:سید حسین ابراهیمی