خودم و انار و انیشتین قرار بود بشویم دیوارنگارههای جدید اتاقم. اما نورچچچچ...
دلم نخواست این سری چیزی روی دیوار باشد.
دیوارها باید خالی باشند.
یک نقطه روی دیوار، مثل مته، مغزم را سوراخ میکند و جلو میرود.
دیوارها همیشه ساکت نیستند.
اشتیاق دارند.
دیوارها دست دارند.
آنها بیشتر از خانوادهام با من وقت گذراندهاند.
گاهی شلوغش میکنند.
مثلاً وقتهایی که از راه میرسم، دست میدهند و میگویند:
«دلمان برایت تنگ شده بود.»
دیوارهای اتاقم زیادند.
✍🏼 آذردخت
🪷🌿🫧
@azardokhthamidi_mind