فصل پنجم/ سارا
"وای... چشمات"
"چیه؟"
"چشمات ..."
"میدنوم عجیب غریب و زشته نیاز نیست به روم بیاری خودم میدونم"
"واقعا در مورد چشمات اینطور فکر میکنی؟؟؟!!!"
"مگه اینطور نیست؟؟"
صاف میشینم و نگاهش میکنم...بعد ی دفعه میزنم زیر خنده.
"معلومه که نه!!!"
"چی؟!"
"احمق تو چشمات...مسحور کننده ترین چیزیه که تو ی عمرم دیدم..."
"وای...تاحالا کسی درمورد چشام همچین چیزی نگفته بود...ممنونم"
"خواهش...ولی واقعیته..."
"مسحور کننده ترین چیزی که توی عمرت دیدی؟!"
"اره...یعنی منظورم..."
حرفمو قطع میکنه.
"نه نه ، ادامه بده" لبخند زد."دارم لذت میبرم"
"من درباره چشمات گفتم!!!"
"فعلا"
"فعلا ؟یعنی چی؟!"
"هیچی . ولی امیدوارم نقدت درباره بقیه اجزای صورتم هم به اندازه مثبت باشه."
"دیوونه..."
"اره عزیزم ولی دیوونه تو..."
زک میاد سمت من و کاری میکنه که من جا میخورم و ...نیاد نزدیکم...دست چپم و پاهامو باز میکنه.
"چرا؟"
"چون زیادی بستمت."
"اهان...چه دلیل قانع کننده ای..."
"سارا پاشو بیا اینجا."
از جا بلند میشم و میرم سمتش. میره سمت میزش و منم میرم پیشش.
"بله؟"
روی صندلی میشونتم. خودش روی میز میشینه.
"سارا بیا ی بازی بکنیم"
"بازی؟؟"
"اوهوم"
"من ازت این 20 سوال رو میپرسم. هرکدوم رو خواستی میتونی جواب ندی ولی فقط سه تا رو نمیتونی. اگر سه تا سوالم رو جواب ندی بعد از اینکه سوالات تموم شد سه تا حقیقت رو خودت بهم میگی. در ضمن در نظر داشته باش اگر دروغ بگی دستگاه دروغ سنج عزیزم میفهمه. ولی قبلش من میفهمم...پس سعی نکن دروغ بگی عزیزم..."
چند لحظه دلم هری میریزه...بعد بدون اینکه بخوام کلمات از دهنم بیرون میپرند.
"باشه"
"خوبه..."
زک نفس عمیقی میکشه و قلنج های دستشو میشکونه...ولی من داشتم به این فکر میکردم که زک چطور انقدر دستاش کشیده و زیباست و رگ های دستش معلومه و برجسته است؟ نه نه نه...خفه شو سارا...روی کارت تمرکز کن!
"خب سوال اول..."
افکارم خاموش میشن...زک قیافه اش سرد و خنثی میشه...سرد...تاریک...
"اماده ای؟"
"اره"
"سارا ، اسم اولین کسی که با دیدنت خوشحال شد و اخرین کسی که با دیدنت ترسیده بکو."
نفس عمیقی میکشم و دو اسم رو به زبون میارم.
"کسی که خوشحال شده...کاترین خواهرم و کسی که ترسیده یکی از بچه ها ی دانشگاهم که وقتی یکی از پسرای دانشگاهئ زدم ترسید."
روی برگه هایی که با خودش اورده چند خط مینویسه روی ی تخته شاسی داغون و کار کرده.
"تا حالا کسی رو نجات دادی که ارزو کنی کاش نجاتش نمیدادی؟"
مکث میکنم.
"اره"
"کی؟"
"جاناتان"
با گفتن اسم جاناتان زک فکش صفت میشه.
"کسی که نتونستی نجاتش بدی، اخرین چیزی که بهت گفت چی بود؟""
با پرسیدن این سوال در ان واحد توی چشمام اشک جمع میشه و اون متوجهش میشه....لعنتی...سارا...اروم باش...اروم باش...گریه نکن...اون قضیه تموم شده...بلا کشته شده...تموم شده...
"بلا..."
اسمشو با سراسر بغض میگم.
"توضیح بده."
دستم رو میبرم سمت گردنم روی گوشت روی سیب گلوم و میکشمش و باهاش بازی میکنم. زک هم میبینه...احتمالا واکنشمو مینویسه...
"بلا دوست صمیمیم بود...چند سال پیش کشته شد...من دیر رسیدم...نتونستم نجاتش بدم... قبل از اینکه بمیره بهم گفت سغی کنم سرزنش کردن خودمو تمومش کنم و به خودم اسیب فیزیکی نرسونم."
"متاسفم"
"ممنونم"
زک نفس عمیقی میکشه و ادامه میده:
"وقتی کشته شد دسستت هنوز بهش میرسید؟"
"نه"
"بهت گفت تقصیر تو نیست...یا هیچ وقت فرصت نکرد؟"
"هیچوقت فرصت نکرد..."
"چند ساله داری وانمود میکنی که دلت براش تنگ نشده؟"
"سه سال"
دوباره شروع میکنه به نوشتن. ی پاشو کیاندازه روی پای دیگه اش.
"اگه الان صدات کنه ، قبل از اینکه جوابشو بدی گریه میکنی یا میدومی سمتش؟"
ناخواسته...ی قطره اشک از چشمم سر میخوره و زک میبینتش..لعنتی...لعنتی...لعنتی!!
"گریه میکنم."
"تاحالا کسی رو فقط به خاطر اینکه اینکه خونت رو میخواست، نزدیک خودت نگه داشتی؟"
نفسم میبره...
"خانواده ام"
"خانواده ات؟؟!"
"اره"
"اوممم"
"جان؟؟" نگاهش میکنم.
"هیچی" نگاهشو ازم میدزده.
"کسی که بیشتر از همه دوستش داشتی بعد از اینکه فهمید خون تو شفابخشه باز هم مثل قبل نگاهت میکرد؟"
"نه"
سرش رو کمی کج میکنه و بعد دوبار صاف.
"کی فهمیدی برای بعضی ادما دیگه خود سارا نیستی...فقط خونی هستی که توی رگ هاشه؟"
"از وقتی که معلوم شد خونم شفا بخشه"
"که اینطور..."
نگاهش میکنم...ولی اون سعی میکنه باهام چشم تو چشم نشه.
"تا حالا کسی بهت التماس کرده نجاتش بدی و تو مجبور باشی بگی نمیتونم؟"
یاد حادثه ی داخل ازمایشگاه میوفتم که یکی از همکار های دکتر دنی تادف کرد و من اونجا بودم و کمکش نکردم..ا.ن مرد.. در حالی که بیست و سه جای بدنش شکسته بود و خونریزی داشت..ولی کسی منو مجبور نکرد که نجاتش ندم...من با خواست و لذت خوذم نخواستم نجاتش بدم...
"اره..یکی از همکار های کسی که روم ازمایش میکرد داشت میمرد ولی من با خواست خودم گذاشتم بمیره"
زک ی دفعه لبخند ترسناکی میزنه...
"نمیدونستم از این کارا هم بلدی پرنسس..."
"خب...تموم شد.."
"هنوز بیست تا نشده."
"من تصمیم گرفتم 12 تابپرسم. مشکل داری؟
"نه"
"خوبه"
زک از میز بلند میشه و میاد سمتم و بعد...جلوم زانو میزنه!
مچم که هنوز روی گردنم بود رو میگیره و میزاره روی پام.
"بس کن...گردنت قرمز شد."
سرش رو کمی کج میکنه و اف توی چشام زل میزنه و چشماشو کمی بعد ریز میکنه. امگار توی چشمام دنبال چیزیه ی که براش گم شده.بعد گوشه لبش میره بالا و لبخند میزنه...
"وقتی گردنت سرخه قشنگ تر میشی..."
احساس میکنم چیزی توی سینه ام میسوزه..از همون جنس روی گونه هام...
"گونه هات سرخ شده پرنسس...چرا؟!" لبخند شیطنت امیزی میزنه." نکنه به خاطر منه؟!"
اب دهنمو به سختی ی صخره جا به جا کردن قورت میدم.
"گرمه!"
"اره...باور کردم.."
بعد.. دستش میاد بالا...انگشتاش میشینه روی نبض گردنم...کمی نزدیک تر میاد..بع قدری که نیم وجب بینم.ن فاله است.
"پس چرا این انقدر داره دیوونه وار میزنه پرنسس؟!!"
سرمو میچرخونم و نگاهمو ازش میدزدم...ولی اون یک دفعه دستشو میگیره زیر چونه ام و سرم رو سمت خودش میگیره...صاف زل میزنه توی چشام...فاصله ی بین صورت هامون فقط 2 سانته...
"چرا ازم فرار میکنی سارا؟!"
اب دهنمو قورت میدم...
"من ازت فرار نمیکنم!!!"
"میکنی...."
"نه"
"پس...ثابت کن!!!"
"ثابت کنم؟!"
"اره"
"چطوری؟!"
"چشماتو ببند اگه واقعا ازم فرار نمیکنی. بزار ی کاری کنم که مطمئن بشم...اگر عقب کشیدی یا هر چیز دیگه ای..." لبخند شیطنت امیزی میزنه. "میفهمم که ازم فرار میکنی"
"باشه"
چشامو میبندم...چند لحظه بعد...میاد نزدیک..خیلی نزدیک...طوری که نفسش رو روی لبام میشینه. ناخود اگاه کمی عقب میکشم. زک لبخند میزنه... نه که دیده باشم...حس میکنم... بعد میاد نزدیک تر. سرش کنار گ.شم قرار میگره طوری که لبش کمی به لاله گوشم کشیده میشه... از این لمس گونه هام داغ تر میشه و ی چیزی توی سینه ام اتیش میگیره و میسوزه...
صداش زمزمه وار روی پرده گوشم میشنه...
"دیدی پرنسس؟! من میتونم کنترل رو از دستت بگیرم..بدون اینکه حتی بفهمی... حتی اگه انکارش کنی بدنت باهام صادقه.." میخنده و عقب میره.
چشماو باز میکنم.
" خفه شو لطفا"
"اوه...باشه...برای امروز کافیه."
از جا بلند میشه و میره سمت در... قبل از خروج..فقط و فقط ی جمله بهم میگه...
"سارا...اگر مجبور شدم تو رو به کسی بدم که نمیخوای...از الان ازت عذر میخوام..."
و بعد در بسته میشه و قفل میکنه میره...
منظورش چیه؟ چرا ازم عذر خواهی میکنه؟؟؟؟ نکنه...منظ.رش همون مشتریه که میگفت؟!
پایان فصل پنجم
