ویرگول
ورودثبت نام
tehran724service
tehran724service
tehran724service
tehran724service
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

ظلم والدین به فرزندان

ظلم والدین به فرزندان
ظلم والدین به فرزندان

از نظر همه ی انسان ها والدین به عنوان مهربان ترین انسان های روی زمین هستند، بخصوص مادرها؛ نظر شما چیست؟ آیا این انسان های مهربان میتوانند به فرزندان خود ظلم کنند؟

در بعضی از مواقع والدین ناخواسته و بی آنکه متوجه باشند، به فرزندان خود ظلم میکنند.

این ظلم چه زمانی اتفاق می افتد؟

زمانی که از ابتدای تولد و حتی قبل از آن، والدین، کمال گرایِ افراطی هستند.

کمال گرایِ افراطی بودن، یعنی بخواهند بی عیب و نقص باشند و دوست داشته باشند همه ی جهان برای آن ها بی عیب و نقص باشد.

این افراد هنگامی که صاحب فرزند میشوند، در این زمان نیز دوست دارند که فرزندان شان بی عیب و نقص ترین انسان های روی زمین باشند.

در این شرایط تداخلی میان نقش والد قاطع و با مسئولیت و والد کمال گرای افراطی پیش خواهد آمد.

هنگامی که انسانی کمال گرای افراطی است، به هیچ عنوان توانایی پذیرش کوچک ترین عیب و نقصی را ندارد.

بگذارید یک مثال برایتان بزنم:

والدینی که کمال گرای افراطی هستند حتی اگر همه ی نمرات فرزندشان بیست باشد و فقط یک نمره نوزده داشته باشد؛ به جای تشویق او و تحسین تلاش او که توانسته است تعداد زیادی نمره بیست بگیرد، روی آن نمره ی نوزده تمرکز میکنند؛ و به او میگویند: “نمیشد این یکی هم بیست میگرفتی؟ که دومین نفر کلاس نشی؟”

این عبارات همان ظلم والدین به فرزند است؛ به مفهوم ندیدن تلاش فرزند و تمرکز بر نقاط ضعف او است.

با وجود اینکه این نمره نوزده نیز نقطه ی ضعف محسوب نمیشود، اما کمال گرای افراطی یعنی صفر یا صد بودن.

والدین ظالم
والدین ظالم

مادران یا پدران ظالم افراد صفر یا صدی هستند؛ این افراد صد را دوست دارند و به طور کلی از صد به پایین را  صفر میبینند.

این امر سبب میشود که به شدت به خود و فرزندانشان آسیب بزنند.

والدین از این بابت آسیب میبینند که دائم درحال مقایسه هستند، آن ها همه چیز را با دیگران مقایسه میکنند؛ حتی شادی، زندگی، ثروت، فرزندانشان و… همه چیز را با دیگران مقایسه میکنند، و در این مقایسه عزت نفس کودکان را نیز به شدت تخریب میکنند.

این کار آنها این پیغام را به کودک میدهد که او هرچقدر هم تلاش کند، هیچ گاه مورد قبول والدین خود نخواهد بود؛ زیرا باید صد باشد تا مورد قبول آن ها واقع شود.

اما هیچ گاه در جهان صد مطلق وجود نخواهد داشت، همیشه بالاتر از صد یک عدد دیگر یا به عبارت بهتر یک نفر بهتر وجود خواهد داشت.

بنابراین این ظلمی است که ناخواسته از سوی والدین به کودکان وارد میشود.

این ظلمی است که افراد کمال گرایِ افراطی ناخواسته به خود و عزیزانشان وارد میکنند.

این ظلم سبب میشود ارتباط و دلبستگی بین فرزند و والدین او به شدت آسیب ببیند تا جایی که حتی میتواند به نفرت از والدین خود نیز برسد. تا آنجایی که فرزند احساس میکند همه ی شادی، همه ی خوشحالی و زندگی اش فدای خواسته های والدین او شده است.

شاید در کودکی فرزند هم در این مسیر قرار بگیرد و با این احساس بهترین بودن حال خوبی پیدا کند اما هنگامی که سالها میگذرد و وارد دوران نوجوانی یا جوانی میشود و میبیند که دوستانش شاد هستند، دوستانش میدانند که چطور باید زندگی کنند و شاد باشند اما او تنها به نقطه صد نگاه کرده است، به این که کاری کند که پدر و مادر، او را بپذیرند، اینجاست که متوجه میشود از والدین خود چقدر فاصله گرفته است و چقدر از آنها بیزار شده است.

در این شرایط دوحالت پیش میاید:

ادامه مطلب



مشاور کودکروانشناسی کودک
۲
۰
tehran724service
tehran724service
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید