
آیا واقعا کودکان نیاز به تنبیه دارند و اگر کودکی هیچ گاه تنبیه نشود، تربیت خوبی دریافت نمیکند؟
در این راستا از تعدادی از والدین این سوال پرسیده شد که به چه علت آنها کودکان خود را تنبیه میکنند؟و چه هدفی از این کار خود دارند؟
1-اگر کودک را تنبیه نکنند، کودک تمام تلاش خود را میکند که آنها را دیوانه کند و تا حد مرگ برساند و بعد هم از مجازات فرار میکند.
2-گاهی اوقات خیلی سخت است برخورد با کودکان و آنچنان نا امید و ناکام میشوند که واقعا نمیدانند باید چه کار کنند؟
3-اگر کودک را تنبیه نکنند، کودک از کجا بداند که کار بدی کرده است و دیگر نباید آن کار را تکرار کند؟
در مقابل از بعضی از کودکان که مورد تنبیه واقع شده بودند نیز این سوال پرسیده شد که در مقابل تنبیه ای که شده بودند، چه احساسی پیدا کردند؟
1-از مادرم متنفر شدم، فکر میکردم که خیلی مادر بدی است و بعد احساس گناه کردم.
2-فکر میکنم پدرم کار درستی میکند و من بد هستم و سزاوار تنبیه هستم.
3-وانمود میکردم که خیلی مریض شده بودم و بعد آنها از کاری که کرده بودند پشیمون میشدند و احساس گناه میکردند و از من عذرخواهی و ابراز پشیمونی میکردند.
4-فکر کردم که پدر و مادرم خیلی بد هستند و باید یه روزی ازشون انتقام بگیرم.
تنبیه به مفهوم رفتاری است که به کودک نشان دهد، کاری که کرده است، اشتباه بوده است.
در واقع کودکان نیاز به تأدیب(ادب کردن) دارند تا به کودک یاد دهد این کاری که کرده است، اشتباه بوده است و یک مانع برای جلوگیری از تکرار آن کار باشد.
تنبیه کودک یک پیامد دیگر نیز به دنبال خواهد داشت و آن این است که به کودکان احساس عذاب وجدان و احساس گناه میدهد.
شما به عنوان والدین کودک اجازه ندارید اشتباهات کودکان را تا حدی بزرگ کنید که آنها احساس گناه کنند.