چه میدانی

فریاد کردم بس که مغروری

فریاد من از دست لبخندت

دیگر چه میخواهی زمن جانا

چون میکنی با چشم ترفندت

آهسته و آرام می آیی

در قلب من ویرانگری داری

صد افرین برتو که چون جانی

لکن که قلبی اهنین داری

این بیت ها با تو چه بیگانست

این شعر ها پیش تو صد پوچ است

دنیای تو در دفتری خالیست

رویای تو اهسته و کوچ است

همچون پرستویی نمی مانی

دل میبری اما نمیدانی

شعر مرا هرگز نمیخوانی

من عاشقت هستم چه میدانی