درساعت ۱۱ و ۵۵ دقیقه ام به وقت سرماخوردگی و وای بر این حال زار امروز من وقتی که از دور تنها نظاره گر لبخندت هستم
تورا میبینم که با تمام جذابیتت بر من لبخند میزنی و من تنها میتوانم از گوشه ی پتو به تو نگاه کنم
تورا مینگرم آنقدر که اوج دلتنگی ام رفع شود برای لمس آغوش مردانه ات
سرما خورده ام تورا نمیبوسم و این بدترین اجبار زندگی من است زیرا که میترسم نکند سرماخورده شوی . آهسته قدم برمیداری تا بپرسی خوبم و
اما من دورتر میشوم نکند سرمابخوری نکند جان شیرینم