آوازه ی غریبانه ی من برای تو

میخواهم از نو بنویسم از اول خط از شادی از امید از لبخند از همان گرمی چایی سرد شده ام کنارتو

میخواهم از رنگ مانتوی سفیدم که با شاتوت های قرمز رنگت نابودش کردی و بعد لباست را پوشیدم بنویسم

میخواهم از طراوت هر بار دیدن و هول شدن هایمان بنویسم

از همان سیب و پرتقالی که برای من پوست کندی

از شکلات تلخ که چون من دوست داشتم و اخرینش بود و یواشکی برایم قایمش کردی

و از ان شب دلتنگ که ارزو کردم و تو امدی و مرا بوسیدی

از طعم لذت بخش 10 بسته پفلایی که برایم گرفتی تا در خوابگاه بخورم و هرشب با نگاه کردن به بسته اش خوابیدم بنویسم از طعم ادامس مورد علاقه ام توت فرنگی که برایم خریده بودی از بوی تو لابه لای کتابهای زبان و ریاضی و امارت

از اخرین اغوشت

اخرین نگاهم

اخرین اشکم

اخرین بار ........

اخرین بار که بوی عطر سرد مردانه ات را بوسیدم و با اکراه و و اندوه ان را به دستت دادم و تو رفتی

تو رفتی و هرگز نیامدی اما من هنوز هم یادم هست

تو را تابستان را عشق را حتی طعم دلپذیر بستنی کاکاوویی کنار تو من از کاکاوو در بستنی متنفرم اما کنارتو حتی ان هم لذت بخش میشود

میخواهم از تو بنویسم

تویی را که حتی نمیدانم کجایی

بسیار ازتو بی خبرم و این یعنی اوازه ی غریبانه ی من برای تو