مرا مرگ دهید در آن هنگام که در آغوش معشوقم و جز مهربانی دستان گرمش هیچ ندارم مرا مرگ بدهید هنگامی که اوبامهربانی گیسوان پریشانم را میبوسد و با پیچ و خم هایشان بازی میکند در آن لحظه که گونه های خیس باران زده از غبار چشمانم را به دست میگیرد و باروح مهربانش به وجودم تسلی میدهد مرا مرگ بدهید هنگامی که باطنین صدای گوارایش نامم را صدا میزند آن لحظه همچون رودخانه ای جوشان میگردم و تمام کویر خشک را سرسبز میکنم از درختان و گیاهان عشق مرا مرگ بدهید هنگامی که چشمان نافذش تنها مرا میبیند و جز من همه هیچ مرا مرگ بدهید ان هنگام که او با عشق دوستت دارم را در پیچ و خم کوچه های ناامیدی ام میفرستد و همه چیز واژگون میگرددو احیامیشود از کلمات مرا مرگ بدهید هنگامی که او شعر میخواند و حرف میزند و من غرق نگاه میشوم مرا مرگ بدهید ان هنگام که تنها اوست که ارامم میکند مرا مرگ بدهید زیرا که جهان بی اورا نمیخواهم......