بغض امانم نمی دهد
کاش بگویی که می آیی
میان دوکوه گرفتارم
دو سنگ بزرگ به پایم بسته شده
بلبلی دربندو اسارت گشته ام
انتظار می کشم
ظالمان زمین مرا گرفتار کرده اند
به گناهانی که هرگز مرتکب نشده بودم مجازات می شوم
هرروز تازیانه ی بخت و اقبال بر تن رنجورم نقش می نگارد
با قلمی خونین جگر می نویسد
فریاد میزنم
کمک..... کمک....
جام زهر بیاورید نامردمان
به کدامین گناهم زجر کش می شوم
رهاکنیدمرا که از مادر نیز غربت کشیده ام
روزگار دست مهربان خویش را برسرم هرگز نمی کشید
یک دست دست ترکه بود و آن دست دیگرش شلاق
خداوندا مرا برهان
خداوندا پناهم باش
به کدامین گناه عذاب می کشم
چرا روزگار محنت تمام نمیشود
روز رهائی نیست
فراق را به آخر برسان
دست مرا به دست یاور مهربانم برسان
بلبلی خوش خوان میگردم در باغ های آسمانی
مرا رها کن از این غمکده و به افلاک ببر
مرا به محبوب برسان
مرا به دست گرم مردی مهربان برسان که صورت و سیرت نیک مردان و مردان خدارا دارد گویی که بهر من گلچین کرده ای
کسی که قدر و قیمت این یاقوت سخت جان بلا دیده را می داند
زیرا که من به شوق دیدن او شوکران نوشیدم....
وشیده ام و راهی افلاک گشته ام