باران می بارید پاییز با تمام زیبایی هایش رسیده بود
چتر رنگی ام را به دست گرفتم تا رهسپار دستان گرمت شود و باهم از کوچه های دلتنگی عبور کنیم
باران شدید بود اما برای من در کنارتو هیچ فرقی نداشت
سرماخوردگی یا هراس از خیس شدن گویا بی معنی ترین چیز در دنیا بود
از خانه بیرون امدم بازهم همان گربه ی کوچک همسایه و شیطنت هایش
اما تونیامدی
تورا ندیدمت توگویا سالها پیش رفته بودی و من هنوز
هم در خیال بودنت غرق خیال باران گشته بودم