زخم زیباست. زخم یادگاری‌ست از گذشته. فقط نشانی نیست که بر دست یا صورت ما نشسته باشد. با خود خاطراتی دارد. ادامه‌دار است. زخم‌ها دو وجه دارند، و هر چه می‌گذرد و هر چه زمان می‌خورند، وجه مثبت‌شان بر وجه منفی غالب و غالب‌تر می‌شود.
| کتاب جمعه را گذاشتم برای خودکشی-پیمان هوشمندزاده
شبیه بودن بی‌شخصیتی‌ست. کسرشأن است. قابل‌پیش‌بینی یا دم‌دستی بودن هنر نیست. نباید هر بی‌سروپایی بتواند تحلیل‌مان کند. کمی پیچیدگی به درد می‌خورد. حقیقت این است که ما پیچیده شده‌ایم و دیگر اتفاقات ساده ما را نه به فکر فرومی‌برد و نه می‌خنداند.
| جمعه را گذاشتم برای خودکشی-پیمان هوشمندزاده
