ارنستو چگوارا ( Ernesto Che Guevara) در ۱۴ ژوئن سال ۱۹۲۸ در روزاریو آرژانتین در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. چگوارا اولین فرزند خانواده پنج فرزندی خود بود. جد پدری چگوارا جز ثروتمندترین مردان آمریکای جنوبی محسوب می‌شد و از طرف دیگر جد مادری او خوزه ده لاسرنا ای هینوخوسا آخرین فرماندار اسپانیایی پرو بود. چگوارا در خانواده آرژانتینی با تبار ایرلندی و باسک به دنیا آمد، ارنست چگوارا داری شخصیت پر جنب و جوشی بود بطوری که پدرش همواره بیان می‌کرد که آنچه در رگ‌های چگوارا جریان دارد خون شورشیان ایرلندی است. ارنست در خانواده‌ای با گرایش‌های چپ پرورش یافت و از این رو در سنین کم با دیدگاه‌های مختلف سیاسی آشنا بود.
پدرش از طرفداران جمهوری خواهان در جنگ داخلی اسپانیا بود آنها اغلب به سربازان آسیب دیده در جنگ پناه می‌دادند و از آنها در خانه مراقب می‌کردند. چگوارا شخصاً از دوران کودکی به فقرا توجه زیادی داشت.
چگوارا با بیماری‌های فلج کننده‌ای مانند آسم حاد دست و پنجه نرم می‌کرد اما با این حال جز ورزشکاران سرآمد در زمینه گلف، شنا، فوتبال، تیر اندازی و دوچرخه سواری بود. در پست فلای هاف راگبی دانشگاه بوینس آیرس نیز بازی کرده بود. از سنین پایین شطرنج را نیز از پدرش آموخت و در مسابقات محلی شرکت می‌کرد.
چگوارا به اشعار ر و آثار نویسندگانی چون پابلو نرودا، گابریل میسترال، فدریکو گارسیا لورکا، آلبرکامو، کافکا، ژول‌ورن علاقه زیادی نشان می‌داد. عقاید چگوارا در زمینه عشق و مهین پرستی، عقاید اجتماعی و عقاید او درباره مرگ از مطالعه کتاب‌های برتراند راسل، آثار جک لندن و فرد ریش نیچه منشأ گرفت.
چگوارا به دلیل ابتلاء به بیماری آسم ضعیف و به جای مدرسه رفتن در خانه می‌ماند و مادرش آموزش‌های لازم را به او می‌داد. چگوارا در سال ۱۹۸۴ به دانشگاه بوینوس آیرس وارد و در رشته پزشکی به تحصیل مشغول شد.
چگوارا یکسال از دوره تحصیل خود را مرخصی گرفت تا برای آشنایی با قبایل و فرهنگ‌های مختلف به همراه دوستش با موتور به قسمت‌های مختلف آمریکای لاتین سفر کنند. سفر به شمال آرژانتین و گشت و گذار در بین قبایل سرخپوست تحول شگرفی در طرز فکر و شخصیت وی ایجاد نمود. مشاهده فقر و تنگدستی مردم آمریکای جنوبی روحیه مبارزه طلبی را در چگوارا بیدار کرد.
او دلیل فقر و بدبختی مردم را نظام ظالم می‌دانست و بنا بر تفکرات مارکسیستی خویش تنها راه رهایی از این شرایط را انقلاب مسلحانه می‌دید.
چگوارا در سال ۱۹۵۳ به گواتمالا رفت. چگوارا به هدف مقابله با از بین بردن استثمار سرمایه‌های آمریکای لاتین توسط ایالات متحده آمریکا، در اصلاحات اجتماعی گواتمالا تحت ریاست جمهوری خاکوآربنز شرکت کرد.
بعد از کودتای سیا چگوارا به نهضت مقاومت مکزیک ملحق شد. در مزرعه‌ای تحت نظارت سرهنگ آلبرتو بایو آموزش‌های چریکی لازم را دید و در این زمان بود که استعدادهای نهفته وی در زمینه آموزش‌های نظامی شکوفا شد.
در این زمان لقب چه (che) که در زبان آرژانتینی مانند رفیق به کار می‌رود به گوارا تعلق گرفت. سپس به گروهک نظامی که بوسیله جوانان کمونیست تشکیل شده بود پیوست تا به پشتوانه آربنز بجنگد اما از این کار خسته شد و دوباره به ادامه کار طبابت خویش پرداخت.
اما در مدت زمان بسیار کوتاهی آربنز پناهنده سفارت مکزیک شد و هیلدا گادا دستگیر شد و چگوارا نیز به کنسولگری آرژانتین پناه برد و بعد از چند هفته به مکزیک سفر کرد.
چگوارا با دیدن سرنگونی رژیم آربنز توسط سازمان سیا به این نتیجه رسید که ایالات متحده یک قدرت امپریالیست است که هر کشوری را که بخواهد آزادانه پیشرفت کند سرنگون می‌سازد.
چگوارا در اصلاحات اجتماعی گواتمالا شرکت کرد. اما از طرف سازمان سیا مجبور به کناره‌گیری شد و همین جریان منجر به شکل‌گیری ایدئولوژی‌های سیاسی چگوارا گشت. چگوارا علت عقب ماندگی جهان سوم را ناشی از رویکرد امپریالیسم، استعمار نو و نظام سرمایه داری می‌دانست و راه رهایی از این عقب ماندگی را حرکت به سوی پرولتاریا انترناسیونالیسم و انقلاب جهانی می‌دانست.
از کتاب‌های چگوارا می‌توان به کتاب راهنمای جنگ چریکی و خاطرات موتور سیکلت اشاره کرد. کتاب خاطرات موتور سیکلت در مورد سفرهایش به آمریکای لاتین است.
