هر صبح به وقت سحر، هر شب به وقت غروب
لختی بر ساحل انتظار مینشینم و پنجره ی قلبم را به روی کعبه ی دلها
آرزوهایم میگشایم
و در حسرت یک نگاه می مانم
نگاهی که بوی قنوت یاس مژگان می دهد در کلبه ی سبز تنهایم
نماز سکوت می خوانم و قنوت
و در خلوت خود به امید فردای روشن سیاهی شب را
به روشنائی پیوند می زنم ...
آیا در میان شما کتیبه های دور کسی هست !!؟
خود را میان قاب های شیشه ی زندگی حبس نکند
کسی از جنس عاطفه شبنم و نور
مرا دلخوش به فانوسی کند
تا آوای شیرین آمدنش را بشنوفم
با این حال امشب ای شقایق ستاره های قلبم
بین دیوار زخیم فاصله میان خودم و خودت به هم
گره میزنم تا بیایی
تا بیای مرا با آن نگاهت نگاهی که از پس آن خورشید
به انتظار نشسته است به بلندای آسمان پرواز دهیم
تا باور خسته ام حقیقت وجودت را فریاد زند..
#مجید غلامی تقدیم به تمام مردمان و جلگه های سبز
جهان 🌎 💚❤️🙏